Με την υπ’ αριθ. 306/2021 απόφαση της Επιτροπής Αναστολών του ΣτΕ κρίθηκε ότι η προσωρινή ανάδοχος ένωση (και αιτούσα) δεν προσκόμισε τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά κατακύρωσης προς απόδειξη της μη συνδρομής στο πρόσωπο όλων των μελών της του λόγου αποκλεισμού περί μη υπαγωγής τους στις προβλεπόμενες από τη διακήρυξη καταστάσεις αφερεγγυότητας (π.χ. πτώχευση κλπ), καθώς τα προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα για το μέλος της που συνιστά ιταλική εταιρεία παρουσίαζαν ελλείψεις, ενώ ακόμη και όσα προσκομίστηκαν δεν πληρούσαν τους όρους της διακήρυξης. Η, δε, προσκόμιση πιστοποιητικών εκδοθέντων από τις ελληνικές αρχές για το υποκατάστημα που διατηρεί στην Ελλάδα η ως άνω ιταλική εταιρεία δεν αρκεί, διότι στον διαγωνισμό δεν συμμετείχε ως μέλος της αιτούσας το ελληνικό υποκατάστημα.
Περαιτέρω, κρίθηκε ότι δεν συντρέχει εν προκειμένω δυνατότητα συμπλήρωσης των δικαιολογητικών κατακύρωσης της αιτούσας, καθώς η ειδική διάταξη του άρθρου 4.2 της διακήρυξης, η οποία αντιστοιχεί στο άρθρο 103 παρ. 1 του ν. 4412/2016, ως ίσχυε τροποποιηθέν με το άρθρο 43 παρ. 12 του ν. 4605/2019, δεν προβλέπει τέτοια δυνατότητα αλλά μόνο δυνατότητα παράτασης της προθεσμίας υποβολής των δικαιολογητικών κατακύρωσης, κατόπιν αιτήματος του προσωρινού αναδόχου. Τέλος, με την εν λόγω απόφαση κρίθηκε ότι το άρθρο 43 του ν. 4782/2021 που τροποποίησε το άρθρο 103 παρ. 1 του ν. 4412/2016 και προέβλεψε ότι ο αναθέτων φορέας καλεί τον προσωρινό ανάδοχο να συμπληρώσει ελλείποντα δικαιολογητικά, ελλείψει ρητής νομοθετικής διάταξης, δεν καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς διαγωνιστικές διαδικασίες, ήτοι τις διαγωνιστικές διαδικασίες οι οποίες έχουν προκηρυχθεί πριν την 1η.6.2021, όπως η επίδικη (πρβλ. Ε.Α. 237/2021 σκ. 12 και 17).
Ακολουθεί το κείμενο της απόφασης:
ΣτΕ ΕΑ 306/2021
Διεθνής, ανοικτός ηλεκτρονικός διαγωνισμός για την ανάθεση του έργου «Επέκταση Χαλύβδινου Δικτύου (19 bar), Δικτύου Πολυαιθυλενίου και Συνδέσεις Οικιακών και Εμπορικών Πελατών στα Δίκτυα Χαμηλής Πίεσης (4 bar), στις πόλεις της Κατερίνης και της Αλεξάνδρειας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας», προϋπολογισμού 14.630.000 ευρώ μη συμπεριλαμβα¬νομένου ΦΠΑ και με κριτήριο ανάθεσης την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά βάσει της χαμηλότερης τιμής. Η αιτιολογία του αναθέτοντος φορέα, περί μη λήψεως υπ’ όψιν των πιστοποιητικών του Πρωτοδικείου Αθηνών που αφορούν το ελληνικό υποκατάστημα προς απόδειξη της μη υπαγωγής της εταιρείας … στις προβλεπόμενες από τη διακήρυξη καταστάσεις αφερεγγυότητας, πιθανολογείται σοβαρώς ως νόμιμη, δεδομένου ότι στον διαγωνισμό δεν συμμετείχε ως μέλος της αιτούσας το ελληνικό υποκατάστημα, αλλά η ιταλική εταιρεία … και, άρα, μόνες αρμόδιες για την έκδοση των απαιτούμενων πιστοποιητικών για την απόδειξη της μη συνδρομής του επίμαχου λόγου αποκλεισμού είναι οι ιταλικές αρχές και όχι το Πρωτοδικείο Αθηνών. […] Περαιτέρω, η υποβληθείσα από τον νόμιμο εκπρόσωπο της ιταλικής εταιρείας υπεύθυνη δήλωση περί μη υπαγωγής της στις καταστάσεις αφερεγγυότητας που απαριθμούνται στο κανονιστικό πλαίσιο του διαγωνισμού δεν μπορούσε σε κάθε περίπτωση να ληφθεί υπ’ όψιν, αφού δεν πληρούσε τις απαιτούμενες από το άρθρο 23.3(δ) προϋποθέσεις, δηλαδή δεν είχε ληφθεί ενώπιον αρμόδιας δικαστικής ή διοικητικής αρχής, συμβολαιογράφου ή αρμόδιου επαγγελματικού ή εμπορικού οργανισμού. Συνεπώς, ο ισχυρισμός, ότι μη νομίμως δεν ελήφθη υπ’ όψιν η ως άνω υπεύθυνη δήλωση διότι δεν συνοδευόταν από επίσημη δήλωση των ιταλικών αρχών περί μη έκδοσης των πιστοποιητικών, δεν πιθανολογείται ότι προβάλλεται λυσιτελώς. Κατόπιν δε τούτων και δεδομένου ότι η αιτούσα δεν αμφισβητεί με την κρινόμενη αίτηση κατά τρόπο ειδικό την κρίση της ΑΕΠΠ, ότι μόνο το πιστοποιητικό του επιμελητηρίου της Πάρμα δεν κάλυπτε όλες τις καταστάσεις αφερεγγυότητας που ορίζονται στη διακήρυξη, αλλά ούτε αντικρούει τον ειδικό ισχυρισμό της παρεμβαίνουσας, ότι κατά τα προκύπτοντα από το e-Certis για την απόδειξη της μη υπαγωγής στις ανωτέρω καταστάσεις προβλέπονται στην Ιταλία πέραν του πιστοποιητικού του επιμελητηρίου και πιστοποιητικό δικαστικής αρχής και μάλιστα σωρευτικώς, η κρινόμενη αίτηση δεν πιθανολογείται σοβαρώς ως βάσιμη ούτε κατά το μέρος τούτο. Και προβάλλει μεν η αιτούσα ότι, ανεξαρτήτως της κρίσης εάν τα υποβληθέντα εκ μέρους της δικαιολογητικά κάλυπταν τις απαιτήσεις του άρθρου 23.3(γ), όφειλε πάντως η ΑΕΠΠ να εξετάσει περαιτέρω την εν τοις πράγμασι δυνατότητά της να εκτελέσει προσηκόντως το συμβατικό αντικείμενο σύμφωνα με το τελευταίο εδάφιο του άρθρου 22.Α.4(β) και όχι να επικυρώσει άνευ ετέρου την απόρριψη της προσφοράς της. Ο ισχυρισμός, όμως, αυτός δεν πιθανολογείται σοβαρώς ως βάσιμος, διότι η προβλεπόμενη στη διάταξη που επικαλείται η αιτούσα ευχέρεια του αναθέτοντος φορέα να μην αποκλείει οικονομικό φορέα που βρίσκεται σε μία από τις ανωτέρω δυσμενείς καταστάσεις, ενεργοποιείται στις περιπτώσεις εκείνες που έχει προσηκόντως διαπιστωθεί ότι συντρέχει ο λόγος αποκλεισμού και ακολούθως εξετάζεται, κατ’ εκτίμηση των μέτρων που ο φορέας έχει λάβει και δηλώσει στην προσφορά, η δυνατότητά του να εκτελέσει τη σύμβαση. Δεν μπορεί δε να τύχει εφαρμογής, σε περιπτώσεις όπως η προκείμενη, που ο προσωρινός ανάδοχος δεν προσκομίζει τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά προς απόδειξη της μη συνδρομής του λόγου αποκλεισμού, καθιστώντας έτσι την προσφορά του υποχρεωτικώς αποκλειστέα, σύμφωνα με ρητό όρο της διακήρυξης (άρθρο 4.2(δ) υποπερ. Iii) (βλ. Ε.Α. 240/2019 σκ. 10). Έλλειψη δυνατότητας συμπλήρωσης δικαιολογητικών κατακύρωσης-Ειδικότερη διάταξη της διακήρυξης-Μη εφαρμογή νέου άρθρου 103 σε εκκρεμείς διαγωνιστικές διαδικασίες. Η κρίση της ΑΕΠΠ ότι δεν συνέτρεχε εν προκειμένω δυνατότητα συμπλήρωσης των δικαιολογητικών κατακύρωσης δεν πιθανολογείται σοβαρώς ότι στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των κρίσιμων διατάξεων. Ειδικότερα, το άρθρο 102 του ν. 4412/2016 που η αιτούσα επικαλείται -το περιεχόμενο του οποίου αποδίδεται με το άρθρο 9 της διακήρυξης- δεν είναι εφαρμοστέο εν προκειμένω, διότι αφορά το στάδιο αξιολόγησης των προσφορών και όχι το στάδιο εξέτασης των δικαιολογητικών κατακύρωσης, η διαδικασία συμπλήρωσης των οποίων διέπεται από τις ειδικές διατάξεις του προπαρατεθέντος άρθρου 4.2 της διακήρυξης, το οποίο αντιστοιχεί (σύμφωνα με την υποσημείωση xiv) στο άρθρο 103 παρ. 1 του ν. 4412/2016, ως ίσχυε τροποποιηθέν με το άρθρο 43 παρ. 12 του ν. 4605/2019 (Α’ 52). Οι ειδικές αυτές διατάξεις του άρθρου 4.2 της διακήρυξης δεν προβλέπουν δυνατότητα του αναθέτοντος φορέα να καλεί τον προσωρινό ανάδοχο σε συμπλήρωση των δικαιολογητικών κατακύρωσης που υπέβαλε, αλλά αφήνουν στην πρωτοβουλία του προσωρινού αναδόχου να ζητεί παράταση για τη συμπλήρωση δικαιολογητικών, εφ’ όσον αποδεικνύει ότι δεν μπορεί εγκαίρως να τα προσκομίσει άνευ υπαιτιότητας του, δυνατότητα την οποία η αιτούσα ήδη χρησιμοποίησε επανειλημμένως. Και, πάντως, το άρθρο 43 του ν. 4782/2021 που τροποποίησε το άρθρο 103 παρ. 1 του ν. 4412/2016 και προέβλεψε ότι ο αναθέτων φορέας καλεί τον προσωρινό ανάδοχο να συμπληρώσει ελλείποντα δικαιολογητικά, δεν ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο δημοσίευσης της διακήρυξης, αλλά άρχισε να ισχύει από την 1η.6.2021 (βλ. άρθρο 142 παρ. 3) χωρίς να καταλαμβάνει, ελλείψει ρητής διάταξης, και τις εκκρεμείς διαγωνιστικές διαδικασίες, όπως η επίδικη (πρβλ. Ε.Α. 237/2021 σκ. 12 και 17).
Η Επιτροπή Αναστολών του Συμβουλίου της Επικρατείας (άρθρο 372 του ν. 4412/2016 και άρθρο 52 του π.δ. 18/1989, όπως ισχύει)
Συνεδρίασε σε συμβούλιο στις 11 Οκτωβρίου 2021, με την εξής σύνθεση: Μ. Καραμανώφ, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Δ’ Τμήματος, Ο. Ζύγουρα, Σύμβουλος, Δ. Μαυροπόδη, Πάρεδρος.
Για να αποφασίσει σχετικά με την από 4 Αυγούστου 2021 αίτηση αναστολής εκτέλεσης (αριθμός κατάθεσης ΣτΕ: ΕΝ 273/05-08-2021):
της ένωσης οικονομικών φορέων-κοινοπραξίας με την επωνυμία «…» και των μελών της : 1) εταιρείας «…» και τον διακριτικό τίτλο «…», που εδρεύει στον Δήμο … Θεσσαλονίκης (….), και 2) εταιρείας «…», που εδρεύει στην Parma, …, οι οποίες παρέστησαν με τον δικηγόρο …, που τον διόρισαν με πληρεξούσιο,
κατά των: 1) Αρχής Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών (Α.Ε.Π.Π.), που εδρεύει στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη Αττικής (Λεωφ. Θηβών αρ. 196- 198), η οποία δεν παρέστη και 2) Δημόσιας Επιχείρησης Δικτύων Διανομής Αερίου Μονοπρόσωπης Α.Ε. (ΔΕΔΑ), που εδρεύει στην Αθήνα (…), η οποία παρέστη με τον δικηγόρο …, που τον διόρισε με πληρεξούσιο,
και κατά της παρεμβαίνουσας εταιρείας «…» και τον διακριτικό τίτλο «…», που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη (…), η οποία παρέστη με τον δικηγόρο …, που τον διόρισε με πληρεξούσιο.
Με την αίτηση αυτή ζητείται να διαταχθεί αναστολή εκτέλεσης: α) της υπ’ αριθμ. 1269/2021 αποφάσεως της Α.Ε.Π.Π., β) της αποφάσεως της υπ’ αριθ. 112ης/11.05.2021 συνεδρίασης του Δ.Σ. της ΔΕΔΑ, καθώς και κάθε άλλης σχετικής πράξης ή παράλειψης της Διοικήσεως.
Κατά τη συνεδρίασή της η Επιτροπή άκουσε την εισηγήτρια, Πάρεδρο Δ. Μαυροπόδη.
Κατόπιν η Επιτροπή άκουσε τον πληρεξούσιο των αιτουσών εταιρειών, ο οποίος ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση, και τους πληρεξουσίους της ΔΕΔΑ και της παρεμβαίνουσας εταιρείας, οι οποίοι ζήτησαν την απόρριψή της.
Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα Σκέφθηκε κατά τον Νόμο
1. Επειδή, για την άσκηση της κρινομένης αιτήσεως έχει καταβληθεί, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 372 παρ. 4 του ν. 4412/2016 (Α’ 147), το ήμισυ του οφειλομένου παραβόλου (βλ. υπ’ αριθμ. …).
2. Επειδή, με την υπ’ αριθμ. 0105/2020 διακήρυξη (ΑΔΑΜ 20PROC007648526 2020-11-13) της Δημόσιας Επιχείρησης Δικτύων Διανομής Αερίου Α.Ε. (ΔΕΔΑ) προκηρύχθηκε διεθνής ανοικτός ηλεκτρονικός διαγωνισμός για την ανάθεση του έργου «Επέκταση Χαλύβδινου Δικτύου (19 bar), Δικτύου Πολυαιθυλενίου και Συνδέσεις Οικιακών και Εμπορικών Πελατών στα Δίκτυα Χαμηλής Πίεσης (4 bar), στις πόλεις της Κατερίνης και της Αλεξάνδρειας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας», προϋπολογισμού 14.630.000 ευρώ μη συμπεριλαμβα¬νομένου ΦΠΑ και με κριτήριο ανάθεσης την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά βάσει της χαμηλότερης τιμής. Στον διαγωνισμό συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, η αιτούσα κοινοπραξία και η ήδη παρεμβαίνουσα εταιρεία «…» (…). Η αιτούσα ανεδείχθη προσωρινή ανάδοχος με την 4628/4.2.2021 απόφαση του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΔΕΔΑ και κλήθηκε με την από 22.2.2021 ηλεκτρονική πρόσκληση να προσκομίσει εντός δέκα (10) ημερών τα προβλεπόμενα στη διακήρυξη δικαιολογητικά κατακύρωσης. Κατόπιν χορήγησης τριών (3) παρατάσεων της ανωτέρω προθεσμίας αιτήσει της, η αιτούσα υπέβαλε τελικώς τα δικαιολογητικά κατακύρωσης, τα οποία όμως δεν θεωρήθηκαν πλήρη ως προς όλες τις απαιτήσεις της διακήρυξης σύμφωνα με το από 10.5.2021 πρακτικό της Επιτροπής Διαγωνισμού. Ειδικότερα, ελλείψεις διαπιστώθηκαν στα δικαιολογητικά και των δύο μελών της κοινοπραξίας, όπως αυτές αναλυτικά καταγράφονται στο εν λόγω πρακτικό. Εν όψει τούτου, με την ληφθείσα στην 112η συνεδρίαση (θέμα 3)/11.5.2021 απόφαση του Δ.Σ. της ΔΕΔΑ, κατόπιν εγκρίσεως του από 10.5.2021 πρακτικού της Επιτροπής Διαγωνισμού, η προσφορά της αιτούσας απερρίφθη και κηρύχθηκε ως προσωρινή ανάδοχος η παρεμβαίνουσα εταιρεία που είχε υποβάλει την αμέσως μικρότερη προσφορά. Κατά της αποφάσεως αυτής η αιτούσα άσκησε στις 27.5.2021 προδικαστική προσφυγή, με την οποία προέβαλε ότι οι ελλείψεις που διαπιστώθηκαν δεν αιτιολογούνται νομίμως και ότι τα δικαιολογητικά που υπέβαλαν τα κοινοπρακτούντα μέλη της ήταν πλήρη και σύμφωνα με τη διακήρυξη. Η Αρχή Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών (ΑΕΠΠ) με την 1269/6.7.2021 απόφασή της, αφού εξέτασε δύο εκ του συνόλου των διαπιστωθεισών ελλείψεων, έκρινε ότι η συνδρομή τους αιτιολογείται νομίμως από τον αναθέτοντα φορέα και στήριζε επαρκώς την κρίση της περί απορρίψεως της προσφοράς της, παρελκούσης ως αλυσιτελούς της εξετάσεως των λοιπών ελλείψεων. Ήδη με την κρινόμενη αίτηση η αιτούσα ζητεί την αναστολή εκτέλεσης της ανωτέρω απόφασης της ΑΕΠΠ, καθώς και της 112/2021 απόφασης του Δ.Σ. της ΔΕΔΑ περί απορρίψεως της προσφοράς της.
3. Επειδή, η ΔΕΔΑ, συσταθείσα με το άρθρο 80Α παρ. 10 του ν. 4001/2011 (Α’ 179), όπως αυτό προστέθηκε με το άρθρο 2 υποπαρ. Β1 του ν. 4336/2015 (Α’ 94), ως διαχειριστής του δικτύου διανομής φυσικού αερίου στις λοιπές, πλην Αττικής, Θεσσαλίας και Θεσσαλονίκης, περιφέρειες και ασκούσα δραστηριότητα στον τομέα του φυσικού αερίου, αποτελεί αναθέτοντα φορέα κατά την έννοια των άρθρων 4 και 8 της οδηγίας 2014/25/EE (EE L 134 – βλ. και άρθρα 224 και 228 παρ. 1, αντίστοιχα, του ν. 4412/2016), το δε υπό ανάθεση έργο συνδέεται άμεσα με την άσκηση της δραστηριότητας αυτής. Συνεπώς, ως εκ της ιδιότητας του φορέα που αναθέτει τη σύμβαση, του αντικειμένου της και της προϋπολογιζομένης δαπάνης που υπερβαίνει το κατώτατο όριο (5.350.000 ευρώ χωρίς Φ.Π.Α.) που τίθεται στο άρθρο 15 περ. β’ της οδηγίας 2014/25, ως ίσχυε κατά τον χρόνο δημοσίευσης της διακήρυξης, η υπό ανάθεση σύμβαση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας, η δε κρινόμενη διαφορά υπάγεται στο ειδικό δικονομικό καθεστώς του άρθρου 372 τoυ ν. 4412/2016, εκδικαζόμενη από το Συμβούλιο της Επικρατείας, στην εξαιρετική αρμοδιότητα του οποίου ανήκει κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 372 παρ. 3 του νόμου αυτού, όπως το άρθρο αυτό ίσχυε κατά τον χρόνο έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης πριν από την τροποποίησή του με το άρθρο 138 του ν. 4782/2021 (Α’ 36- βλ. άρθρα 140 παρ. 3 και 142 παρ. 1 περ. β’ του νόμου αυτού).
4. Επειδή, με έννομο συμφέρον και εν γένει παραδεκτώς παρεμβαίνει στη δίκη, προς αντίκρουση της κρινομένης αιτήσεως, η ανακηρυχθείσα ως προσωρινή ανάδοχος εταιρεία «…» (…).
5. Επειδή, οι διαδικαστικές διατάξεις του άρθρου 4.2 της διακήρυξης που διέπουν ειδικώς το στάδιο υποβολής των δικαιολογητικών κατακύρωσης ορίζουν τα εξής: «α) Μετά την αξιολόγηση των προσφορών, ο αναθέτων φορέας προσκαλεί … τον προσωρινό ανάδοχο να υποβάλει εντός προθεσμίας 10 ημερών από την κοινοποίηση της σχετικής έγγραφης ειδοποίησης σε αυτόν τα δικαιολογητικά που καθορίζονται στο άρθρο 23.2- 23.10. της παρούσας, β) … γ) Αν δεν υποβληθούν τα παραπάνω δικαιολογητικά ή υπάρχουν ελλείψεις σε αυτά που υποβλήθηκαν και ο προσωρινός ανάδοχος υποβάλλει εντός της προθεσμίας της παραγράφου (α) του παρόντος άρθρου, αίτημα προς την Επιτροπή Διαγωνισμού για την παράταση της προθεσμίας υποβολής, το οποίο συνοδεύεται με αποδεικτικά έγγραφα από τα οποία να αποδεικνύεται ότι έχει αιτηθεί τη χορήγηση των δικαιολογητικών, ο αναθέτων φορέας παρατείνει την προθεσμία υποβολής των δικαιολογητικών για όσο χρόνο απαιτηθεί για τη χορήγηση των δικαιολογητικών από τις αρμόδιες αρχές. … δ) Αν, κατά τον έλεγχο των παραπάνω δικαιολογητικών, διαπιστωθεί ότι: i) … iii) αν από τα δικαιολογητικά που προσκομίσθηκαν νομίμως και εμπροθέσμως, δεν αποδεικνύονται οι όροι και οι προϋποθέσεις συμμετοχής σύμφωνα με τα άρθρα 21, 22 και 23 της παρούσας, απορρίπτεται η προσφορά του προσωρινού αναδόχου … Η διαδικασία ελέγχου των ως άνω δικαιολογητικών ολοκληρώνεται με τη σύνταξη πρακτικού … στο οποίο αναγράφεται η τυχόν συμπλήρωση δικαιολογητικών κατά τα οριζόμενα στην παράγραφο (γ) του παρόντος άρθρου. …». Περαιτέρω, όσον αφορά στους λόγους αποκλεισμού, τη μη συνδρομή των οποίων οφείλει ο προσωρινός ανάδοχος να αποδεικνύει με την υποβολή των οριζομένων στη διακήρυξη δικαιολογητικών κατακύρωσης, στα άρθρα 22 και 23 της διακήρυξης ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Άρθρο 22.Α.4. Αποκλείεται από τη συμμετοχή στη διαδικασία σύναψης δημόσιας σύμβασης (διαγωνισμό), προσφέρων σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες καταστάσεις; α) … β) εάν ο οικονομικός φορέας τελεί υπό πτώχευση ή έχει υπαχθεί σε διαδικασία εξυγίανσης ή ειδικής εκκαθάρισης ή τελεί υπό αναγκαστική διαχείριση από εκκαθαριστή ή από το δικαστήριο ή έχει υπαχθεί σε διαδικασία πτωχευτικού συμβιβασμού ή έχει αναστείλει τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες ή εάν βρίσκεται σε οποιαδήποτε ανάλογη κατάσταση προκύπτουσα από παρόμοια διαδικασία, προβλεπόμενη σε εθνικές διατάξεις νόμου. Ο αναθέτων φορέας μπορεί να μην αποκλείει έναν οικονομικό φορέα, ο οποίος βρίσκεται σε μια εκ των καταστάσεων που αναφέρονται στην παραπάνω περίπτωση, υπό την προϋπόθεση ότι ο αναθέτων φορέας έχει αποδείξει ότι ο εν λόγω φορέας είναι σε θέση να εκτελέσει τη σύμβαση, λαμβάνοντας υπόψη τις ισχύουσες διατάξεις και τα μέτρα για τη συνέχιση της επιχειρηματικής του λειτουργίας … γ) … 22.Α.7. Οικονομικός φορέας που εμπίπτει σε μια από τις καταστάσεις που αναφέρονται στις παραγράφους … Α4 … μπορεί να προσκομίζει στοιχεία προκειμένου να αποδείξει ότι τα μέτρα που έλαβε επαρκούν για να αποδείξουν την αξιοπιστίας του, παρότι συντρέχει ο σχετικός λόγος αποκλεισμού. … Άρθρο 23.3 Δικαιολογητικά μη συνδρομής λόγων αποκλεισμού του άρθρου 22.Α. Ο προσωρινός ανάδοχος … υποβάλλει τα ακόλουθα δικαιολογητικά: (α) … (γ) για την παράγραφο Α.4(β) του άρθρου 22: πιστοποιητικό που εκδίδεται από την αρμόδια δικαστική ή διοικητική αρχή του οικείου κράτους-μέλους ή χώρας, … Για τους οικονομικούς φορείς που είναι εγκατεστημένοι ή εκτελούν έργα στην Ελλάδα το πιστοποιητικό ότι δεν τελούν υπό πτώχευση, πτωχευτικό συμβιβασμό, αναγκαστική διαχείρισηs δεν έχουν υπαχθεί σε διαδικασία εξυγίανσης εκδίδεται από το αρμόδιο πρωτοδικείο της έδρας του οικονομικού φορέα και το πιστοποιητικό ότι δεν έχει τεθεί υπό εκκαθάριση με δικαστική απόφαση εκδίδεται από το οικείο Πρωτοδικείο της έδρας του οικονομικού φορέα, το δε πιστοποιητικό ότι δεν έχει τεθεί υπό εκκαθάριση με απόφαση των εταίρων εκδίδεται από το Γ.Ε.ΜΗ. … Ειδικά η μη αναστολή των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του οικονομικού φορέα; για τους εγκατεστημένους στην Ελλάδα οικονομικούς φορείς, αποδεικνύεται μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, (δ) Αν το κράτος-μέλος ή χώρα δεν εκδίδει τα υπό των περ. … (γ) πιστοποιητικά ή όπου τα πιστοποιητικά αυτά δεν καλύπτουν όλες τις περιπτώσεις υπό … 4(β) του άρθρου 22Α; το έγγραφο ή το πιστοποιητικό μπορεί να αντικαθίσταται από ένορκη βεβαίωση ή, στα κράτη-μέλη ή στις χώρες όπου δεν προβλέπεται ένορκη βεβαίωση, από υπεύθυνη δήλωση του ενδιαφερομένου ενώπιον αρμόδιας δικαστικής ή διοικητικής αρχής, συμβολαιογράφου ή αρμόδιου επαγγελματικού ή εμπορικού οργανισμού του κράτους μέλους ή της χώρας καταγωγής ή της χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ο οικονομικός φορέας. Στην περίπτωση αυτή οι αρμόδιες δημόσιες αρχές παρέχουν επίσημη δήλωση στην οποία αναφέρεται ότι δεν εκδίδονται έγγραφα ή τα πιστοποιητικά της παρούσας παραγράφου ή ότι τα έγγραφα ή τα πιστοποιητικά αυτά δεν καλύπτουν όλες τις περιπτώσεις που αναφέρονται στα υπό … 4(β) του άρθρου 22Α της παρούσας. Οι επίσημες δηλώσεις καθίστανται διαθέσιμες μέσω του επιγραμμικού αποθετηρίου πιστοποιητικών (e-Certis) του άρθρου 81 του ν. 4412/2016. Αν διαπιστωθεί με οποιονδήποτε τρόπο ότι στην εν λόγω χώρα εκδίδονται τα υπόψη πιστοποιητικά, η προσφορά του διαγωνιζόμενου απορρίπτεται, (ε) …».
6. Επειδή, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, η Επιτροπή Διαγωνισμού, κατά τον έλεγχο των δικαιολογητικών κατακύρωσης, διαπίστωσε, μεταξύ άλλων, ότι το μέλος της αιτούσας, ιταλική εταιρεία …, προσκόμισε για την απόδειξη της μη συνδρομής του αναφερόμενου στο άρθρο 22.Α,4(β) λόγου αποκλεισμού (μη ύπαρξη ενός εκ των μνημονευόμενων στη διατάξεων αυτή καταστάσεων πτώχευσης, εκκαθάρισης κ.λπ.) α) το από 2.3.2021 πιστοποιητικό εγγραφής στο Εμπορικό Επιμελητήριο της Πάρμα, στο οποίο βεβαιωνόταν ότι «… δεν προκύπτει κάθε είδους αναφορά στο μητρώο εταιρειών για τη συγκεκριμένη εγγραφή καμία πτωχευτική διαδικασία σύμφωνα με το εν ισχύ κανονιστικό πλαίσιο», β) την από 24.3.2021 υπεύθυνη δήλωση του νομίμου εκπροσώπου της περί μη συνδρομής των λόγων αποκλεισμού των παρ. 22.Α.4(α) έως 22.Α.4(θ), γ) την από 9.2.2021 βεβαίωση έναρξης εργασιών του υποκαταστήματος της εταιρείας … στην Ελλάδα με την επωνυμία «…», δ) το από 12.3.2021 πιστοποιητικό του Γ.Ε.ΜΗ. περί μη λύσης ή θέσης σε αναγκαστική διαχείρισης του ως άνω υποκαταστήματος, και, ε) τα από 18.3.2021 πιστοποιητικά του Πρωτοδικείου Αθηνών περί μη κατάθεσης δικογράφου αίτησης οικονομικού ενδιαφέροντος, πτωχευτικής διαδικασίας και διαδικασίας συνδιαλλαγής/εξυγίανσης για την ανωτέρω εταιρεία «…». Με το από 10.5.2021 πρακτικό της, το οποίο έγινε ακολούθως δεκτό με την απόφαση του Δ.Σ. του αναθέτοντος φορέα, θεώρησε ότι με τα ανωτέρω δικαιολογητικά «… Η απαίτηση της παρ. 22.Α.4(β) δεν καλύπτεται καθώς δεν υποβλήθηκαν πιστοποιητικά που εκδίδονται στο ιταλικό κράτος, ούτε επίσημη δήλωση των αρμοδίων δημοσίων αρχών της χώρας ότι αυτά δεν εκδίδονται, ούτε ένορκη βεβαίωση ή υπεύθυνη δήλωση ενώπιον αρμόδιας δικαστικής ή διοικητικής αρχής, συμβολαιογράφου ή αρμόδιου επαγγελματικού ή εμπορικού οργανισμού του ιταλικού κράτους». Επισήμανε δε ότι «Πλέον των ανωτέρω δικαιολογητικών η εταιρεία … υπέβαλε διάφορα έγγραφα που αφορούν την εταιρεία …, η οποία όμως ουδεμία σχέση έχει με τον παρόντα διαγωνισμό και συνεπώς αυτά τα έγγραφα δεν ελήφθησαν υπόψη». Εν όψει και των λοιπών ελλείψεων που διαπίστωσε σε δικαιολογητικά προσκομιζόμενα για την απόδειξη άλλων απαιτήσεων της διακήρυξης και από τα δύο μέλη της αιτούσας, εισηγήθηκε την απόρριψη της προσφοράς της.
7. Επειδή, κατά της απόφασης του Δ.Σ. του αναθέτοντος φορέα που απέρριψε κατά τα προαναφερθέντα την προσφορά της, η αιτούσα άσκησε προδικαστική προσφυγή ενώπιον της ΑΕΠΠ, με την οποία υπεραμύνθηκε της πληρότητας των δικαιολογητικών κατακύρωσης που υπέβαλε. Ειδικώς, όσον αφορά τη διαπίστωση περί μη απόδειξης εκ μέρους της … της προβλεπόμενης στο άρθρο 22.Α.4(β) απαίτησης προέβαλε ότι το πιστοποιητικό του Επιμελητηρίου της Πάρμα ήταν επαρκές αποδεικτικό στοιχείο, αφού βεβαίωνε ειδικώς ότι δεν έχει κινηθεί κατ’ αυτής καμία πτωχευτική διαδικασία σύμφωνα με το ισχύον ιταλικό κανονιστικό πλαίσιο. Υποστήριξε δε επικουρικώς -ακόμη δηλαδή και εάν ήθελε θεωρηθεί ότι η ανωτέρω αναφορά δεν καλύπτει και τις υπόλοιπες διαδικασίες συνδιαλλαγής κ.λπ., οι οποίες στην Ιταλία όπως και στην Ελλάδα αποτελούν, κατά τους ισχυρισμούς της αιτούσας, σώμα του ιδίου κανονιστικού πλαισίου περί πτωχευτικού δικαίου- ότι οι απαιτήσεις της διακήρυξης πληρούνται αφ’ ενός από τα πιστοποιητικά που προσκομίσθηκαν για το ελληνικό υποκατάστημα της ιταλικής εταιρείας (δεδομένου ότι η κατάσταση φερεγγυότητας του υποκαταστήματος, μη έχοντος αυτοτελή νομική προσωπικότητα, αντανακλά την κατάσταση της εταιρείας που το δημιουργεί) αφ’ ετέρου από την υπεύθυνη δήλωση του εκπροσώπου της, το γεγονός δε ότι αυτή δεν συνοδεύεται, κατά τα αναφερόμενα στο πρακτικό της Επιτροπής, από επίσημη δήλωση των ιταλικών αρχών ότι δεν εκδίδονται αντίστοιχα με τα προβλεπόμενα στη διακήρυξη δικαιολογητικά, δεν δύναται να άγει σε αποκλεισμό της, διότι την επίσημη αυτή δήλωση οφείλει ο αναθέτων φορέας να αναζητήσει μέσω του επιγραμμικού αποθετηρίου πιστοποιητικών (e-Certis).
8. Επειδή, με την προσβαλλόμενη απόφασή της η ΑΕΠΠ, καθ’ ερμηνεία των διατάξεων της διακήρυξης, έκρινε ότι το πιστοποιητικό του επιμελητηρίου της Πάρμα, με το προεκτεθέν περιεχόμενο, «καθίσταται πρόσφορο έγγραφο απόδειξης μόνο για τη μη θέση σε εκκαθάριση του νομικού προσώπου, επιπλέον και σε κάθε περίπτωση, από το υπόψη πιστοποιητικό δεν αποδεικνύεται το σύνολο των προβλεπόμενων στον όρο 22Α4.β της διακήρυξης καταστάσεων, ήτοι ότι δεν τελεί υπό πτώχευση ή ότι δεν έχει υπαχθεί σε διαδικασία εξυγίανσης ή ειδικής εκκαθάρισης ή ότι δεν τελεί υπό αναγκαστική διαχείριση από εκκαθαριστή ή από το δικαστήριο ή ότι δεν έχει υπαχθεί σε διαδικασία πτωχευτικού συμβιβασμού ή ότι δεν έχει αναστείλει τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες ή ότι δεν βρίσκεται σε οποιαδήποτε ανάλογη κατάσταση προκύπτουσα από παρόμοια διαδικασία, αλλά αυτό καλύπτει μόνο μέρος των αναφερόμενων στον προρρηθέντα όρο αυτών καταστάσεων και, επομένως, για την απόδειξη ότι δεν υπάγεται στις άνω καταστάσεις που δεν καλύπτονται από το πιστοποιητικό του Επιμελητηρίου της Πάρμα, η προσφεύγουσα όφειλε όπως προσκομίσει είτε ένορκη βεβαίωση είτε υπεύθυνη δήλωση ενώπιον αρμόδιας αρχής ότι δεν υφίσταται ως μέσο απόδειξης η ένορκη βεβαίωση, τα οποία η εταιρεία … δεν υπέβαλε. Με άλλα λόγια, η προσφορά της προσφεύγουσας δεν απερρίφθη γιατί δεν υπέβαλε βεβαιώσεις ότι στην χώρα εγκατάστασής της δεν εκδίδονται τα πιστοποιητικά του άρθρου 23.3.γ. αλλά γιατί δεν υπέβαλε ένορκη βεβαίωση που να δηλώνει ότι δεν εμπίπτει στις άνω καταστάσεις, ένορκη βεβαίωση για την οποία και δεν αμφισβητεί ότι προβλέπεται η δυνατότητα έκδοσης στη χώρα εγκατάστασής της». Κρίθηκε, περαιτέρω, με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι τα πιστοποιητικά του Πρωτοδικείου Αθηνών που αφορούσαν το ελληνικό υποκατάστημα της ιταλικής εταιρείας, δεν θεραπεύουν την παράλειψη της τελευταίας να υποβάλει δικαιολογητικά της χώρας εγκατάστασής της, διότι αυτά δεν καλύπτουν τον χρόνο υποβολής των προσφορών, αφού το υποκατάστημα έκανε έναρξη εργασιών στις 9.2.2021, δηλαδή μετά την υποβολή των προσφορών εγκατάστασής της». Κρίθηκε, περαιτέρω, με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι τα πιστοποιητικά του Πρωτοδικείου Αθηνών που αφορούσαν το ελληνικό υποκατάστημα της ιταλικής εταιρείας, δεν θεραπεύουν την παράλειψη της τελευταίας να υποβάλει δικαιολογητικά της χώρας εγκατάστασής της, διότι αυτά δεν καλύπτουν τον χρόνο υποβολής των προσφορών, αφού το υποκατάστημα έκανε έναρξη εργασιών στις 9.2.2021, δηλαδή μετά την υποβολή των προσφορών.
9. Επειδή, ήδη με την κρινόμενη αίτηση η αιτούσα επαναλαμβάνει τους λόγους προσφυγής της, δηλαδή ότι το πιστοποιητικό του επιμελητηρίου αναφέρει ειδικώς ότι δεν έχει κινηθεί εναντίον της καμία πτωχευτική διαδικασία σύμφωνα με το ιταλικό δίκαιο και, επικουρικώς, ακόμη και εάν ήθελε θεωρηθεί ότι η ειδική αυτή αναφορά δεν καλύπτει και τις λοιπές διαδικασίες που στην Ιταλία αποτελούν μέρος του ιδίου κανονιστικού πλαισίου, αυτές καλύπτονται α) από τα πιστοποιητικά που υπέβαλε για το ελληνικό υποκατάστημα της ιταλικής εταιρείας, τα οποία δεν απαιτείτο να καλύπτουν και τον χρόνο υποβολής των προσφορών, όπως εσφαλμένως εξέλαβε η ΑΕΠΠ, αφού κρίσιμος χρόνος είναι ο χρόνος υποβολής των δικαιολογητικών κατακύρωσης και β) από την υπεύθυνη δήλωση του εκπροσώπου της, ότι δεν υπάγεται σε καμία από τις ανωτέρω καταστάσεις, η οποία δεν απαιτείτο, επί ποινή απόρριψης της προσφοράς της, να συνοδεύεται από επίσημη δήλωση των ιταλικών αρχών, ότι ως προς αυτές δεν εκδίδονται τα προβλεπόμενα στη διακήρυξη πιστοποιητικά, αφού σύμφωνα με ειδική διάταξη της διακήρυξης η επίσημη αυτή δήλωση είναι διαθέσιμη στο e-Certis, προσβάσιμο στους αναθέτοντες φορείς, όπου μπορούν να λάβουν ιδία γνώση εάν και ποια πιστοποιητικά. Εξ άλλου, η παρεμβαίνουσα, επαναφέροντας τους ειδικούς ισχυρισμούς που είχε προβάλει και ενώπιον της ΑΕΠΠ, διατείνεται, προσκομίζοντας και ενώπιον της παρούσας Επιτροπής εκτύπωση σχετικών απεικονίσεων του e-Certis, ότι προς απόδειξη της μη υπαγωγής στις πτωχευτικές διαδικασίες στην Ιταλία προβλέπεται πέραν του πιστοποιητικού του εμπορικού επιμελητηρίου και πιστοποιητικό που εκδίδεται από το πτωχευτικό δικαστήριο περί εγκρίσεως (ή μη) πτωχευτικού συμβιβασμού, τα οποία υποστηρίζει ότι πρέπει να προσκομίζονται σωρευτικά προκειμένου να αποδεικνύεται η μη υπαγωγή σε όλες τις καταστάσεις αφερεγγυότητας που αναφέρονται στη διακήρυξη.
10. Επειδή, η αιτιολογία του αναθέτοντος φορέα, περί μη λήψεως υπ’ όψιν των πιστοποιητικών του Πρωτοδικείου Αθηνών που αφορούν το ελληνικό υποκατάστημα προς απόδειξη της μη υπαγωγής της εταιρείας … στις προβλεπόμενες από τη διακήρυξη καταστάσεις αφερεγγυότητας, πιθανολογείται σοβαρώς ως νόμιμη, δεδομένου ότι στον διαγωνισμό δεν συμμετείχε ως μέλος της αιτούσας το ελληνικό υποκατάστημα, αλλά η ιταλική εταιρεία … και, άρα, μόνες αρμόδιες για την έκδοση των απαιτούμενων πιστοποιητικών για την απόδειξη της μη συνδρομής του επίμαχου λόγου αποκλεισμού είναι οι ιταλικές αρχές και όχι το Πρωτοδικείο Αθηνών. Συνεπώς, ορθώς απερρίφθη ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός της αιτούσας, ανεξαρτήτως της ειδικότερης αιτιολογίας της προσβαλλομένης, όσα δε προβάλλονται περί του αντιθέτου δεν πιθανολογούνται σοβαρώς ως βάσιμα. Περαιτέρω, η υποβληθείσα από τον νόμιμο εκπρόσωπο της ιταλικής εταιρείας υπεύθυνη δήλωση περί μη υπαγωγής της στις καταστάσεις αφερεγγυότητας που απαριθμούνται στο κανονιστικό πλαίσιο του διαγωνισμού δεν μπορούσε σε κάθε περίπτωση να ληφθεί υπ’ όψιν, αφού δεν πληρούσε τις απαιτούμενες από το άρθρο 23.3(δ) προϋποθέσεις, δηλαδή δεν είχε ληφθεί ενώπιον αρμόδιας δικαστικής ή διοικητικής αρχής, συμβολαιογράφου ή αρμόδιου επαγγελματικού ή εμπορικού οργανισμού. Συνεπώς, ο ισχυρισμός, ότι μη νομίμως δεν ελήφθη υπ’ όψιν η ως άνω υπεύθυνη δήλωση διότι δεν συνοδευόταν από επίσημη δήλωση των ιταλικών αρχών περί μη έκδοσης των πιστοποιητικών, δεν πιθανολογείται ότι προβάλλεται λυσιτελώς. Κατόπιν δε τούτων και δεδομένου ότι η αιτούσα δεν αμφισβητεί με την κρινόμενη αίτηση κατά τρόπο ειδικό την κρίση της ΑΕΠΠ, ότι μόνο το πιστοποιητικό του επιμελητηρίου της Πάρμα δεν κάλυπτε όλες τις καταστάσεις αφερεγγυότητας που ορίζονται στη διακήρυξη, αλλά ούτε αντικρούει τον ειδικό ισχυρισμό της παρεμβαίνουσας, ότι κατά τα προκύπτοντα από το e-Certis για την απόδειξη της μη υπαγωγής στις ανωτέρω καταστάσεις προβλέπονται στην Ιταλία πέραν του πιστοποιητικού του επιμελητηρίου και πιστοποιητικό δικαστικής αρχής και μάλιστα σωρευτικώς, η κρινόμενη αίτηση δεν πιθανολογείται σοβαρώς ως βάσιμη ούτε κατά το μέρος τούτο. Και προβάλλει μεν η αιτούσα ότι, ανεξαρτήτως της κρίσης εάν τα υποβληθέντα εκ μέρους της δικαιολογητικά κάλυπταν τις απαιτήσεις του άρθρου 23.3(γ), όφειλε πάντως η ΑΕΠΠ να εξετάσει περαιτέρω την εν τοις πράγμασι δυνατότητά της να εκτελέσει προσηκόντως το συμβατικό αντικείμενο σύμφωνα με το τελευταίο εδάφιο του άρθρου 22.Α.4(β) και όχι να επικυρώσει άνευ ετέρου την απόρριψη της προσφοράς της. Ο ισχυρισμός, όμως, αυτός δεν πιθανολογείται σοβαρώς ως βάσιμος, διότι η προβλεπόμενη στη διάταξη που επικαλείται η αιτούσα ευχέρεια του αναθέτοντος φορέα να μην αποκλείει οικονομικό φορέα που βρίσκεται σε μία από τις ανωτέρω δυσμενείς καταστάσεις, ενεργοποιείται στις περιπτώσεις εκείνες που έχει προσηκόντως διαπιστωθεί ότι συντρέχει ο λόγος αποκλεισμού και ακολούθως εξετάζεται, κατ’ εκτίμηση των μέτρων που ο φορέας έχει λάβει και δηλώσει στην προσφορά, η δυνατότητά του να εκτελέσει τη σύμβαση. Δεν μπορεί δε να τύχει εφαρμογής, σε περιπτώσεις όπως η προκείμενη, που ο προσωρινός ανάδοχος δεν προσκομίζει τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά προς απόδειξη της μη συνδρομής του λόγου αποκλεισμού, καθιστώντας έτσι την προσφορά του υποχρεωτικώς αποκλειστέα, σύμφωνα με ρητό όρο της διακήρυξης (άρθρο 4.2(δ) υποπερ. iii) (βλ. Ε.Α. 240/2019 σκ. 10). Εξ άλλου, η κρίση της ΑΕΠΠ ότι δεν συνέτρεχε εν προκειμένω δυνατότητα συμπλήρωσης των δικαιολογητικών κατακύρωσης δεν πιθανολογείται σοβαρώς ότι στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των κρίσιμων διατάξεων. Ειδικότερα, το άρθρο 102 του ν. 4412/2016 που η αιτούσα επικαλείται -το περιεχόμενο του οποίου αποδίδεται με το άρθρο 9 της διακήρυξης- δεν είναι εφαρμοστέο εν προκειμένω, διότι αφορά το στάδιο αξιολόγησης των προσφορών και όχι το στάδιο εξέτασης των δικαιολογητικών κατακύρωσης, η διαδικασία συμπλήρωσης των οποίων διέπεται από τις ειδικές διατάξεις του προπαρατεθέντος άρθρου 4.2 της διακήρυξης, το οποίο αντιστοιχεί (σύμφωνα με την υποσημείωση xiv) στο άρθρο 103 παρ. 1 του ν. 4412/2016, ως ίσχυε τροποποιηθέν με το άρθρο 43 παρ. 12 του ν. 4605/2019 (Α’ 52). Οι ειδικές αυτές διατάξεις του άρθρου 4.2 της διακήρυξης δεν προβλέπουν δυνατότητα του αναθέτοντος φορέα να καλεί τον προσωρινό ανάδοχο σε συμπλήρωση των δικαιολογητικών κατακύρωσης που υπέβαλε, αλλά αφήνουν στην πρωτοβουλία του προσωρινού αναδόχου να ζητεί παράταση για τη συμπλήρωση δικαιολογητικών, εφ’ όσον αποδεικνύει ότι δεν μπορεί εγκαίρως να τα προσκομίσει άνευ υπαιτιότητας του, δυνατότητα την οποία η αιτούσα ήδη χρησιμοποίησε, κατά τα προαναφερθέντα, επανειλημμένως. Και, πάντως, το άρθρο 43 του ν. 4782/2021 που τροποποίησε το άρθρο 103 παρ. 1 του ν. 4412/2016 και προέβλεψε ότι ο αναθέτων φορέας καλεί τον προσωρινό ανάδοχο να συμπληρώσει ελλείποντα δικαιολογητικά, δεν ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο δημοσίευσης της διακήρυξης, αλλά άρχισε να ισχύει από την 1η.6.2021 (βλ. άρθρο 142 παρ. 3) χωρίς να καταλαμβάνει, ελλείψει ρητής διάταξης, και τις εκκρεμείς διαγωνιστικές διαδικασίες, όπως η επίδικη (πρβλ. Ε.Α. 237/2021 σκ. 12 και 17). Συνεπώς, ο περί του αντιθέτου προβαλλόμενος λόγος δεν πιθανολογείται σοβαρώς ως βάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.
11. Επειδή, εφ’ όσον κατά τα ανωτέρω γενόμενα δεκτά, δεν πιθανολογείται σοβαρώς ως μη νόμιμη η κρίση της ΑΕΠΠ ως προς τη συνδρομή της προεκτεθείσης πλημμέλειας στο στάδιο των δικαιολογητικών κατακύρωσης σχετικά με την μη προσήκουσα απόδειξη της μη συνδρομής του λόγου αποκλεισμού ως εκ της υπαγωγής στις αναφερόμενες καταστάσεις αφερεγγυότητας (πτώχευση, εκκαθάριση, συνδιαλλαγή κ.λπ,), η οποία αρκεί για να στηρίξει αυτοτελώς την απόρριψη της προσφοράς της αιτούσας, παρέλκει ως αλυσιτελής η εξέταση της έτερης πλημμέλειας που εξετάσθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση της ΑΕΠΠ. Κατόπιν τούτου, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί και να γίνει δεκτή η παρέμβαση. Περαιτέρω, πρέπει να επιβληθεί στην αιτούσα η καταβολή του υπολειπόμενου ημίσεος του νομίμου παραβόλου, ύψους 2.500 ευρώ και να διαταχθεί η διαβίβαση αντιγράφου της παρούσης αποφάσεως στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους για τις νόμιμες ενέργειες είσπραξης του ποσού.
Δια ταύτα
Απορρίπτει την αίτηση.
Δέχεται την παρέμβαση.
Διατάσσει την κατάπτωση του καταβληθέντος παραβόλου.
Επιβάλλει σε βάρος της αιτούσας την καταβολή του υπολειπόμενου παραβόλου, ύψους 2.500 ευρώ, και διατάσσει τη διαβίβαση αντιγράφου της παρούσης αποφάσεως στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους.
Επιβάλλει σε βάρος της αιτούσας α) τη δικαστική δαπάνη της Δημόσιας Επιχείρησης Δικτύων Διανομής Αερίου Α.Ε. (ΔΕΔΑ), η οποία ανέρχεται στο ποσό των τριακοσίων πενήντα (350) ευρώ, και, β) τη δικαστική δαπάνη της παρεμβαίνουσας εταιρείας, η οποία ανέρχεται στο ποσό των πεντακοσίων τριάντα (530) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Νοεμβρίου 2021.
Την ίδια ημέρα εκδόθηκε το διατακτικό της αποφάσεως
Την 20η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους δημοσιοποιήθηκε το πλήρες κείμενό της.