Νομολογιακές εξελίξεις – Οκτώβριος 2026

Επισκόπηση της νομολογίας από τον Βασίλη Χατζηγιαννάκη

Δημόσιες συμβάσεις

ΕλΣυν 224/2026 (Τμ. 7ο): Η μείωση από είκοσι σε δέκα έτη της απαιτούμενης ειδικής εμπειρίας στελέχους, καθώς και η μεταβολή της απαίτησης εμπειρίας σε συστήματα SCADA, συνιστούν σημαντική τροποποίηση ουσιώδους όρου της διακήρυξης. Κατά τα άρθρα 253, 281, 289, 295, 296 και 264 του ν. 4412/2016, η τροποποίηση έπρεπε να δημοσιευθεί με τις ίδιες διατυπώσεις με την αρχική προκήρυξη και να συνοδευθεί από παράταση της προθεσμίας υποβολής προσφορών τουλάχιστον κατά 30 ημέρες. Η τήρηση μικρότερης προθεσμίας (25 ημέρες) δεν επηρέασε ουσιωδώς τον ανταγωνισμό. (πηγή: www.qualex.gr).

ΕλΣυν Ολ 1262/2026: Η μη υποβολή της αρχικής σύμβασης σε προσυμβατικό έλεγχο μπορούσε να δικαιολογηθεί λόγω εύλογης αμφιβολίας ως προς την υπαγωγή της εταιρείας στον έλεγχο και της απουσίας προηγούμενης σχετικής νομολογίας. Κατ’ εφαρμογή των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της προβλεψιμότητας και της αναλογικότητας, το Ζ΄ Κλιμάκιο δύναται να ελέγξει την τροποποιητική σύμβαση, καθώς και την αρχική μόνο κατά το μέρος που συνδέεται με αυτήν. (πηγή: www.qualex.gr).

Διοικητικό δίκαιο

ΣτΕ Δ’ 1107/2026: Ακύρωση επιβολής προστίμου από το ΕΣΡ λόγω υπέρβασης ευλόγου χρόνου από την επίμαχη παράβαση. η υποχρέωση έκδοσης σχετικής πράξης εντός ευλόγου χρόνου από την τέλεση της παράβασης απορρέει από την αρχή της χρηστής διοίκησης και την ανάγκη της ασφάλειας δικαίου, ενώ εν προκειμένω, το χρονικό διάστημα των έξι ετών και πλέον των οκτώ μηνών που μεσολάβησε είτε από την τέλεση της παράβασης στις 2.1.2018 είτε από την υποβολή της καταγγελίας στις 3.1.2018, οπότε επελήφθη για πρώτη φορά το Ε.Σ.Ρ., έως την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (26.9.2024) υπερβαίνει τον εύλογο, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, χρόνο. Επιπρόσθετα, απορρίπτεται ο ισχυρισμός ότι η κρινόμενη υπόθεση συνέπεσε χρονικά με τη χορήγηση αδειών παρόχου επίγειας ψηφιακής τηλεοπτικής ευρυεκπομπής, καθώς η άσκηση της ως άνω αρμοδιότητας χορήγησης αδειών δεν παρεμποδίζει την άσκηση των λοιπών ελεγκτικών και κυρωτικών αρμοδιοτήτων του Ε.Σ.Ρ. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΣτΕ Δ’ 411/2026: Η επίμονη και αδικαιολόγητη άρνηση εργαζομένου σε εταιρεία ταχυμεταφορών, ο οποίος ήταν παράλληλα μέλος διοίκησης συνδικαλιστικού σωματείου, να χρησιμοποιεί κατά την εργασία του φορητή συσκευή PDA με GPS συνιστούσε νόμιμο λόγο καταγγελίας της σύμβασης εργασίας κατά το άρθρο 14 παρ. 10 περ. δ΄ του ν. 1264/1982. Ο γεωγραφικός εντοπισμός του εργαζομένου μέσω GPS αποτελεί μεν επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, στη συγκεκριμένη όμως περίπτωση δεν συνεπαγόταν παράνομη προσβολή των προσωπικών του δεδομένων, καθώς συνδεόταν άμεσα με το αντικείμενο της εργασίας, αποσκοπούσε στην ορθολογική κατανομή των δρομολογίων και περιοριζόταν στον εντοπισμό της θέσης του διανομέα, χωρίς έλεγχο της προσωπικής συμπεριφοράς, των χαρακτηριστικών ή των επαφών του. (πηγή: www.qualex.gr).

ΣτΕ Στ’ 1327/2026: Συνταγματική η απόρριψη καταγγελιών λόγω χαμηλής βαθμολογίας από την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Η Επιτροπή μπορεί να ιεραρχεί τις υποθέσεις και να απορρίπτει όσες δεν συγκεντρώνουν την απαιτούμενη βαθμολογία, αφού πρώτα εξετάσει αν δικαιολογείται περαιτέρω διερεύνησή τους. Η σχετική εξουσιοδότηση προς την Επιτροπή για τον καθορισμό των κριτηρίων μοριοδότησης κρίθηκε σύμφωνη με το άρθρο 43 παρ. 2 του Συντάγματος. Το δικαίωμα αναφοράς κατοχυρώνει την υποχρέωση της Διοίκησης να απαντήσει, όχι να διερευνήσει κάθε καταγγελία επί της ουσίας· η ΑΕ μπορεί, πάντως, να ζητήσει την παροχή δικαστικής προστασίας από τα πολιτικά δικαστήρια. (πηγή: www.qualex.gr).

ΓΔΕΕ 8.7.2026, υπόθ. T-356/25, Ραπερά: Το άρθρο 204 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεν απαγορεύει να θεωρείται υπόχρεος κατά την έννοια της διατάξεως αυτής ο φορολογικός αντιπρόσωπος υποκειμένου στον φόρο εγκατεστημένου σε άλλο κράτος μέλος, όταν ο φορολογικός αντιπρόσωπος δεν έχει ανάμειξη στις φορολογητέες πράξεις που διενεργεί ο υποκείμενος στον φόρο, εφόσον έχει οριστεί ως υπόχρεος από τον υποκείμενο στον φόρο. Το άρθρο 205 της ίδιας οδηγίας αποκλείει τη δυνατότητα να θεωρείται αλληλεγγύως υπεύθυνος για την καταβολή ΦΠΑ που οφείλεται από υποκείμενο στον φόρο εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος φορολογικός αντιπρόσωπος ο οποίος δεν έχει οριστεί ως υπόχρεος για την καταβολή του οφειλόμενου ΦΠΑ, αλλά είναι επιφορτισμένος με την εκπλήρωση, για λογαριασμό του ως άνω υποκειμένου στον φόρο, υποχρεώσεων υποβολής δηλώσεων ΦΠΑ, χωρίς να υποχρεούται να τηρεί βιβλία ούτε να εκδίδει στοιχεία για τις πράξεις που πραγματοποιεί ο εν λόγω υποκείμενος στον φόρο, όταν ούτε στη φορολογική αρχή ούτε στο αρμόδιο δικαστήριο παρέχεται η δυνατότητα να εξακριβώσουν αν ο φορολογικός αντιπρόσωπος έχει ανάμειξη στην οικονομική δραστηριότητα του υποκειμένου στον φόρο, αν γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι ο φόρος δεν θα καταβληθεί και αν ενήργησε καλόπιστα και έλαβε κάθε μέτρο που εύλογα μπορεί να απαιτηθεί για να διασφαλίσει την τήρηση των σχετικών με τον ΦΠΑ υποχρεώσεων. Το γεγονός ότι η πράξη για την οποία οφείλεται ο ΦΠΑ διενεργήθηκε με τον ατομικό αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ που χορηγήθηκε στον υποκείμενο στον φόρο από το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος ή με εκείνον που χορηγήθηκε από το κράτος μέλος στο οποίο οφείλεται ο ΦΠΑ δεν είναι καθοριστικής σημασίας για τα παραπάνω ζητήματα. Ο υπόχρεος στον φόρο που ορίζεται δυνάμει του ως άνω άρθρου 204 δεν μπορεί να είναι παράλληλα αλληλεγγύως υπεύθυνος δυνάμει του άρθρου 205 της ίδιας οδηγίας. (πηγή: www.qualex.gr).

ΣτΕ Ε’ 1353/2026: Περιβαλλοντική αδειοδότηση κα κατάτμηση έργων Φ/Β. Ο εθνικός νομοθέτης, κάνοντας χρήση του περιθωρίου εκτίμησης που διέθετε κατά τη μεταφορά της οδηγίας 2011/92/ΕΕ, με την ΔΙΠΑ/οικ.37674/27,07.2016 υπουργική απόφαση (όπως τροποποιήθηκε με την ΥΠΕΝ/ΔΙΠΑ/74463/4562/29.07.2020 υπουργική απόφαση και ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο) εξαίρεσε από κάθε περιβαλλοντική αδειοδότηση τους φωτοβολταϊκούς σταθμούς με ισχύ έως και 1 MW, εκτός εάν το έργο εγκαθίσταται σε γήπεδο που βρίσκεται σε περιοχή του δικτύου Natura 2000 ή σε παράκτια θέση που απέχει λιγότερο από 100 μ. από την οριογραμμή του αιγιαλού εκτός βραχονησίδων. Σε περίπτωση, όμως, που συγκεκριμένο έργο ή δραστηριότητα δεν περιλαμβάνεται ρητώς σε ορισμένη κατηγορία της οδηγίας ή στις κατηγορίες τα>ν εθνικών διατάξεων, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο το συγκεκριμένο έργο λόγω των συνεπειών του στο περιβάλλον, και ιδίως λόγω των συνεργιστικών του επιπτώσεων με άλλα ομοειδή έργα, να πρέπει να υποβληθεί σε περιβαλλοντική αδειοδότηση, ακολουθώντας την κατάταξη του πλησιέστερου συναφούς έργου ή δραστηριότητας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 1 παρ. 6 του ν. 4014/2011. Τέτοια είναι η περίπτωση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από πλησιόχωρους, μεμονωμένους, φωτοβολταϊκούς σταθμούς οι οποίοι, αθροιστικά, έχουν συνολική ισχύ που υπερβαίνει τα όρια που θέτει ο εθνικός νομοθέτης και καταλαμβάνουν μεγάλη έκταση, προκαλώντας, λόγω της εγγύτητας και του μεγέθους τους, σημαντικές επιπτώσεις στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον. (πηγή: nomosphysis.org.gr).

ΣτΕ Β’ 1064/2026: Η παραγραφή της αξίωσης για την επιστροφή του παρακρατηθέντος φόρου δεν πρέπει να επέρχεται νωρίτερα από την προθεσμία ανάκλησης της δήλωσης. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΕλΣυν 1335/2026 Τμ.2ο: Καταλογισμός αποδοχών που καταβλήθηκαν συνεπεία παράνομου διορισμού. Απαιτείται η προγενέστερη ανάκληση της πράξης διορισμού. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΣτΕ Δ’ 1106/2026: Η ανάγκη αποτροπής του κοινού να μιμηθεί κακόβουλες πράξεις μέσω διαδικτύου δεν δικαιολογεί τη δημοσιοποίηση αυτούσιων στοιχείων ποινικής προδικασίας. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΣτΕ Β΄ 7μ. 1378/2026: Συνταγματικός ο αποκλεισμός επιστροφής φορολογικών επιβαρύνσεων που επιβλήθηκαν βάσει οικειοθελούς τροποποιητικής δήλωσης μετά την έναρξη ελέγχου (άρθρο 19 παρ. 3 περ. ε΄ ν. 4174/2013), ακόμη και λόγω νομικής πλάνης. (πηγή: www.adjustice.gr).

ΣτΕ Β΄ 7μ. 1246/2026: Αντισυνταγματική η 20ετής παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου προς επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης λόγω φοροδιαφυγής – Αντισυνταγματική η μεταβατική διάταξη του άρθρου 66 παρ. 27α εδ. β’ του ν. 4646/2019 περί 10ετούς παραγραφής λόγω περίπτωσης φοροδιαφυγής. (πηγή: www.adjustice.gr).

ΣτΕ Στ΄ 1404/2026: Εξέταση της παράβασης των αρχών της αναλογικότητας και της χρηστής διοίκησης, το πρώτον, στο πλαίσιο ανακοπής κατά του προγράμματος πλειστηριασμού, αντί της ανακοπής κατά της έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης: Μη νόμιμη η κατάσχεση, κατά τις διατάξεις του Κ.Ε.Δ.Ε., ακινήτου οφειλέτη του Δημοσίου, το οποίο αποδεδειγμένα αποτελεί τη μόνη του κατοικία, εφόσον δεν έχει προηγουμένως ερευνηθεί και τεκμηριωμένα αποκλεισθεί η ύπαρξη άλλων περιουσιακών στοιχείων – Παραδεκτή η προβολή της εν λόγω πλημμέλειας, το πρώτον, με ανακοπή κατά του προγράμματος πλειστηριασμού. (πηγή: www.adjustice.gr).

ΣτΕ Γ’ 705/2026: Πειθαρχική ποινή σε δικηγόρο λόγω επίδειξης αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς σε δικαστική λειτουργό. Συμβατότητα με το άρθρο 10 της ΕΣΔΑ. Έκταση της προστατευτικής εμβέλειας του δικαιώματος των δικηγόρων να ασκούν κριτική κατά δικαστών. (πηγή: www.adjustice.gr).

ΣτΕ Δ΄ 7μ. 1470/2026: Από τα άρ. 15 παρ. 2 Συντ. και 2-3 ν. 4173/13 σε συνδυασμό με το άρ. 3 παρ. 1 περ. α ν. 2328/95 συνάγεται ότι οι ιδιωτικοί φορείς τηλεοπτικού σταθμού υπέχουν τις ίδιες υποχρεώσεις που ισχύουν για την ΕΡΤ όσον αφορά τη διασφάλιση της ποιοτικής στάθμης και τον σεβασμό της αξίας του ανθρώπου όχι μόνο στις τηλεοπτικές εκπομπές που μεταδίδονται από τον τηλεοπτικό σταθμό, αλλά και στο περιεχόμενο των διαδικτυακών ιστοτόπων. -Περαιτέρω, με το άρ. 24 του ν. 4604/2019 εισάγονται ειδικότερες υποχρεώσεις στους φορείς τηλεοπτικού σταθμού για τη μη μετάδοση προγραμμάτων που εμπεριέχουν έμφυλες διακρίσεις και στερεότυπα και υποβαθμίζουν το γυναικείο φύλο. Oι υποχρεώσεις αυτές ισχύουν ανεξαρτήτως του μέσου εκπομπής, συνεπώς καταλαμβάνουν και προγράμματα που μεταδίδονται μέσω διαδικτύου. Σχόλια παίκτη τηλεοπτικού παιχνιδιού που παρουσίασε ως φυσιολογικές νομικά κολάσιμες πράξεις και παρακινούσε σε έμφυλη βία (βιασμό). -Ευθύνη φορέα τηλεοπτικού σταθμού να τηρεί τις νόμιμες υποχρεώσεις, λαμβάνοντας αποτελεσματικά μέτρα ώστε να αποτρέπεται η προβολή τέτοιου περιεχομένου ιδίως σε προγράμματα με τα χαρακτηριστικά του επίμαχου παιχνιδιού, τα οποία δεν τηρήθηκαν εν προκειμένω. -Ακέραια η ευθύνη του φορέα τηλεοπτικού σταθμού για σφάλματα εργαζομένων του, στα οποία απέδωσε τη μετάδοση των επίμαχων σχολίων. (πηγή: www.adjustice.gr).

ΣτΕ Γ’ 983/2025: Η ερμηνευτική δήλωση του άρθρου 88 του Συντάγματος παρέχει στον νομοθέτη ευρεία ευχέρεια να ενοποιήσει τον πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας της πολιτικής δικαιοσύνης και να ρυθμίσει την υπηρεσιακή κατάσταση των πρώην ειρηνοδικών. Η μεταβολή των καθηκόντων τους δεν προσβάλλει την ισοβιότητά τους, εφόσον διατηρούν την ιδιότητα του δικαστικού λειτουργού και προβλέπονται μεταβατικές ρυθμίσεις για την προσαρμογή τους στο νέο καθεστώς. Απόρριψη αίτησης ακύρωσης της ΚΥΑ για τα προγράμματα επιμόρφωσης των πρώην ειρηνοδικών, μεταξύ των οποίων και όσων υπηρετούσαν ως πταισματοδίκες. Κρίνονται αβάσιμοι οι ισχυρισμοί περί παραβίασης της ισοβιότητας, της ασφάλειας δικαίου, της ισότητας και των αρχών ορθολογικής οργάνωσης της Δικαιοσύνης. (πηγή: www.qualex.gr).

ΣτΕ Ολ 1432/2025: Αστική ευθύνη του Δημοσίου έναντι τρίτης επιχείρησης που δραστηριοποιείται στην αγορά οδικής βοήθειας για ζημία από παράνομη παράλειψη ή πλημμελή άσκηση εποπτείας επί ανταγωνιστριών ασφαλιστικών επιχειρήσεων. Το άρθρο 105 ΕισΝΑΚ εφαρμόζεται ευθέως, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παρανομίας, της ζημίας και του αιτιώδους συνδέσμου. Δεν απαιτείται πρόσθετη προϋπόθεση, όπως η ύπαρξη πρόδηλου και βαρέος σφάλματος των εποπτικών οργάνων, ούτε επιτρέπεται ο περιορισμός της αποζημίωσης σε εύλογο ποσό αντί της πλήρους αποκατάστασης της αποδεικνυόμενης ζημίας. Η ευθύνη του Δημοσίου είναι ανεξάρτητη από την ευθύνη των εποπτευόμενων επιχειρήσεων και δεν αποκλείεται από αυτήν ή από την ύπαρξη άλλου μηχανισμού αποζημίωσης. Αναιρεί εν μέρει την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου, το οποίο είχε εφαρμόσει αναλογικά το άρθρο 105 και είχε απαιτήσει πρόδηλο σφάλμα, και παραπέμπει την υπόθεση για νέα κρίση. Απορρίπτει κατά τα λοιπά τον λόγο αναίρεσης που αφορούσε την πλημμελή μεταφορά της Οδηγίας 84/641/ΕΟΚ. (πηγή: www.qualex.gr).

ΕλΣυν 1161/2026 (Τμ. 1ο): Η κατάσχεση ακινήτου για την είσπραξη δημόσιας οφειλής δεν ακυρώνεται συνολικά όταν μέρος των επιμέρους χρεών εξακολουθεί να οφείλεται νόμιμα. Εφόσον, όμως, ακυρώθηκε δικαστικά η ταμειακή βεβαίωση του κύριου μέρους της οφειλής, η κατάσχεση στερείται νόμιμου ερείσματος κατά το αντίστοιχο ποσό. Η Διοίκηση δεν υποχρεούται να εξαιρεί την πρώτη κατοικία του οφειλέτη από τη λήψη αναγκαστικών μέτρων προκειμένου να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις του Δημοσίου ή ν.π.δ.δ. κατ’ αυτού και μάλιστα όταν πρόκειται για επίτευξη σκοπού δημοσίου συμφέροντος, συνισταμένου στη διασφάλιση της είσπραξης οφειλών που εδράζονται στην αχρεώστητη λήψη αποδοχών από υπάλληλο του Δημοσίου. Η κρίση του Διευθυντή του Δημοσίου Ταμείου για τη λήψη των μέτρων διοικητικής εκτέλεσης που προβλέπονται από τις διατάξεις αυτές είναι μεν ελεύθερη, όμως δεν πρέπει να παραβιάζει τις αρχές της χρηστής διοίκησης και της αναλογικότητας, κατά τις οποίες η Διοίκηση οφείλει να απέχει από τη λήψη μέτρων αναγκαστικής είσπραξης, τα οποία δεν είναι αναγκαία ούτε κατάλληλα για την επίτευξη του σκοπού της είσπραξης των εσόδων, ενόψει των συγκεκριμένων περιστάσεων (βλ. ΣτΕ 359/2018, 848 – 850/2012). Τέτοια περίπτωση συντρέχει, όταν επιβάλλονται αναγκαστικά μέτρα είτε σε στοιχεία πολύ μεγαλύτερης αξίας, παρόλο που ο οφειλέτης διαθέτει και άλλα, μικρότερης αξίας, επί των οποίων θα μπορούσαν να επιβληθούν τα συγκεκριμένα μέτρα, καλύπτοντας τη σχετική απαίτηση, είτε σε περισσότερα στοιχεία, ορισμένα εκ των οποίων καλύπτουν πλήρως την απαίτηση, για την οποία επισπεύδεται η εκτέλεση. Εάν, δηλαδή, το επαχθέστερο αναγκαστικό μέτρο δεν είναι αναγκαίο για την είσπραξη της απαίτησης, τότε η διοικητική πράξη που το επιβάλλει είναι παράνομη, λόγω υπέρβασης των άκρων ορίων της διακριτικής ευχέρειας (ΕλΣυν VII Τμ. 1575/2018 σκ. 5, οι εκεί αναφερόμενες ΕλΣυν Ι Τμ. 2220/2012, Δ.Ε.Α. 1331/2014, 1633, 1716/2010 και πρβλ. Δ.Ε.Α. 4015, 2843, 2839/2020, 4593/2018, ΣτΕ 848/2012). (πηγή: www.qualex.gr).

ΕλΣυν Ολ 1236/2026: Δημοσιονομική διόρθωση και ανάκτηση συγχρηματοδοτούμενης δαπάνης. Ουσιώδης παραβίαση της προηγούμενης ακρόασης λόγω μη κοινοποίησης της έκθεσης ελέγχου. (πηγή: www.qualex.gr).

ΣτΕ Ε’ 1311/2026 7μ: Η πράξη έγκρισης υδάτινου πεδίου και η μεταγενέστερη πράξη αποτύπωσής του στους ναυτικούς χάρτες έχουν κανονιστικό χαρακτήρα, καθώς καθορίζουν επιτρεπόμενες χρήσεις και μπορούν να αξιοποιηθούν από οποιονδήποτε. Επειδή οι πράξεις αυτές δεν δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, κρίθηκαν ανυπόστατες και ακυρώθηκαν. (πηγή: www.qualex.gr).

ΔΕφΑθ 2611/2025 (Ακυρ): Σύστημα αναβαθμολόγησης στις εξετάσεις προαγωγής Αρχιφυλάκων της ΕΛ.ΑΣ. – Ακύρωση του πίνακα λόγω ανεπαρκούς διασφάλισης της ανωνυμίας. Κατά την ερμηνεία του άρθρου 7 παρ. 2 του ν. 2226/1994, του π.δ. 82/2006 και των συνταγματικών αρχών της ισότητας, της αξιοκρατίας, της διαφάνειας, της αντικειμενικότητας και του αδιάβλητου των εξετάσεων, το σύστημα αναβαθμολόγησης έπρεπε να διασφαλίζει πλήρως την ανωνυμία των υποψηφίων, των γραπτών, της αρχικής βαθμολογίας και της σειράς κατάταξης μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Η κάλυψη των ήδη αποκαλυφθέντων στοιχείων με αδιαφανές χαρτί κρίθηκε ανεπαρκής, διότι τα στοιχεία ταυτότητας, οι αρχικές βαθμολογίες και η σειρά κατάταξης είχαν ήδη γνωστοποιηθεί, ενώ τα αιτήματα αναβαθμολόγησης υποβάλλονταν από τους ίδιους τους υποψηφίους μέσω της υπηρεσιακής ιεραρχίας, χωρίς ειδικό μηχανισμό ανωνυμίας. Έτσι παρέμενε αντικειμενικά δυνατή η συσχέτιση των κρίσιμων δεδομένων του πρώτου σταδίου με τα αιτήματα αναβαθμολόγησης. Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι σχετικές διατάξεις του π.δ. 82/2006 υπερέβαιναν τη νομοθετική εξουσιοδότηση και ακύρωσε τον πίνακα επιτυχόντων κατά το μέρος που αφορούσε τους αιτούντες. (πηγή: www.qualex.gr).

Διοικητική δικονομία

Πατσάκα – Χρηστίδου (Patsaka-Christidou) κατά Ελλάδας της 06.10.2026 (προσφ. αριθ. 30258/24): Η προσφεύγουσα, συνταξιούχος δικαστική υπάλληλος γεννημένη το 1939, άσκησε το 2010 ένσταση ενώπιον της Επιτροπής Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων κατά της πράξης αναπροσαρμογής της σύνταξής της. Η Επιτροπή δεν αποφάνθηκε ποτέ. Ο ν. 4151/2013 την κατάργησε, όρισε ότι οι εκκρεμείς ενστάσεις λογίζονται σιωπηρώς απορριφθείσες και παρέσχε ετήσια προθεσμία έφεσης στο Ελεγκτικό Συνέδριο από την έγγραφη ενημέρωση του ενδιαφερομένου. Η προσφεύγουσα έλαβε προσωπική επιστολή και άσκησε έφεση εντός της προθεσμίας αυτής. Έπειτα από δέκα και πλέον έτη, το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την έφεση ως εκπρόθεσμη. Έκρινε ότι η ένσταση είχε ήδη απορριφθεί σιωπηρά με την πάροδο τριμήνου και, συνεπώς, δεν ήταν «εκκρεμής». Το ΕΔΔΑ δέχθηκε ότι η ερμηνεία αυτή υπηρετούσε τον θεμιτό σκοπό της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Έκρινε όμως ότι δεν ήταν ευλόγως προβλέψιμη, ότι δεν στηριζόταν στη γραμματική, συστηματική ή τελολογική ερμηνεία του νόμου και ότι επέρριψε υπέρμετρο βάρος στην προσφεύγουσα. Ούτε η Επιτροπή ούτε το δικαστήριο έκριναν ποτέ την ουσία της αξίωσής της. Το Δικαστήριο διαπίστωσε προσβολή του πυρήνα του δικαιώματος πρόσβασης σε δικαστήριο και παραβίαση του άρθρου 6 § 1 ΕΣΔΑ. (πηγή: www.echrcaselaw.com).

ΣτΕ Β’ 1242/2026: Τεκμήριο νόμιμης κοινοποίησης της καταλογιστικής πράξης με συστημένη επιστολή και αμφισβήτηση επίδοσης εκ μέρους του φορολογούμενου. Σε περίπτωση αμφισβήτησης εκ μέρους του διοικούμενου ότι παρέλαβε την ατομική ειδοποίηση, ανατρέπεται το τεκμήριο της γνώσης που επέρχεται με την πάροδο 15 ημερών από την αποστολή της συστημένης επιστολής, και συνεπώς το Δημόσιο, που φέρει το βάρος της αποδείξεως, οφείλει να αποδείξει, με κάθε πρόσφορο μέσο, ότι ο διοικούμενος παρέλαβε πράγματι την αποσταλείσα σε αυτόν συστημένη επιστολή στην οποία περιείχετο η ένδικη ατομική ειδοποίηση, πριν από την επιβολή της ένδικης αναγκαστικής κατάσχεσης σε βάρος της περιουσίας του. (πηγή: ddikastes.gr).

ΣτΕ Στ’ 1335/2026 7μ: Διαδικασία της εκτέλεσης από ιδιώτη διάδικο δυνάμει καταψηφιστικής αποφάσεως διοικητικού δικαστηρίου. Στις δίκες αυτές όταν ανακύπτει δικονομικό ζήτημα που δεν ρυθμίζεται ειδικώς από το όγδοο κεφάλαιο του ΚΠολΔ, η παραπομπή γίνεται στο γενικό μέρος του ΚΠολΔ και όχι στο Πρώτο Τμήμα του Δεύτερου Μέρους του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, που εφαρμόζεται στις δίκες της διοικητικής εκτέλεσης (πρβλ. ΣτΕ 1148/2022), πολλώ μάλλον δε ούτε στο Πρώτο Μέρος του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Ειδικώς, για την προθεσμία της εφέσεως που ασκείται κατά αποφάσεως που έκρινε ανακοπή κατά πράξεως που έχει εκδοθεί κατά τη διαδικασία της εκτέλεσης, εφαρμοστέα τυγχάνει η διάταξη του άρθρου 518 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Στη διοικητική δίκη της εκτέλεσης από ιδιώτη διάδικο εφαρμοστέες τυγχάνουν οι διατάξεις του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας όσον αφορά ζητήματα οργάνωσης και λειτουργίας της δίκης ενώπιον των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, όπως ενδεικτικά, οι διατάξεις περί της καθ’ ύλην και κατά τόπον αρμοδιότητας, οι περί νομιμοποιήσεως των δικαστικών πληρεξουσίων διατάξεις, οι διατάξεις που ρυθμίζουν την καταβολή παραβόλου κ.ο.κ. (πηγή: ddikastes.gr).

ΣτΕ Ε’ 640/2026 7μ: Πρόσφορο τρόπο γνωστοποίησης της πρόσκλησης, κατά την έννοια του άρθρου 14 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, αποτελεί και η περίπτωση της αποστολής στα μέλη του συλλογικού οργάνου της πρόσκλησης με την ημερήσια διάταξη μέσω μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, από το οποίο προκύπτει αναμφιβόλως η ημερομηνία και ώρα αποστολής, τα στοιχεία του αποστολέα και του παραλήπτη (ηλεκτρονική διεύθυνση), καθώς και το θέμα που αφορά, ενώ έχει επισυναφθεί και το σχετικό έγγραφο της πρόσκλησης στη συνεδρίαση (ΣτΕ 1868/2020 σκ. 8, πρβλ. ΣτΕ 2123/2023 σκ. 6, 2253/2022 σκ. 11). Και ναι μεν οι τρόποι ταχείας επικοινωνίας που θεωρούνταν σύγχρονοι κατά τον χρόνο θέσπισης του σχετικού νομοθετήματος (έτος 1999) (π.χ. τηλεφώνημα, αποστολή τηλεομοιοτυπίας σε τηλεφωνικό αριθμό), δεν εξασφάλιζαν το βέβαιο του χρόνου ειδοποίησης και των στοιχείων του προσώπου που ειδοποιήθηκε, οπότε, απαιτείτο τα ως άνω στοιχεία να αποδεικνύονται από σχετική σημείωση του προσώπου που έκανε την γνωστοποίηση της πρόσκλησης σε ειδικό βιβλίο, ο σκοπός, όμως, αυτός καλύπτεται ήδη με την αποστολή ηλεκτρονικού μηνύματος, δηλαδή τρόπου επικοινωνίας σύγχρονου με τα σημερινά δεδομένα, από τον οποίο αποδεικνύεται η χρονολογία αποστολής και τα στοιχεία (ηλεκτρονική διεύθυνση) του αποστολέα, ήτοι του προσώπου που γνωστοποίησε την πρόσκληση και του προσώπου που ειδοποιήθηκε, δηλαδή στοιχεία που θα αναγράφονταν στην σχετική σημείωση στο ειδικό βιβλίο. Λόγω δε του αυτοματοποιημένου τρόπου λήψης των ηλεκτρονικών μηνυμάτων, μέσω της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, και δη στην υπηρεσιακή ηλεκτρονική διεύθυνση των μελών του συλλογικού οργάνου (σε αντίθεση με την ταχυδρομική αποστολή με απλό ταχυδρομείο), τεκμαίρεται ότι ο παραλήπτης του ηλεκτρονικού μηνύματος το έχει λάβει, αφού, σε περίπτωση αποτυχίας αποστολής του εν λόγω μηνύματος, ειδοποιείται σχετικώς ο αποστολέας. Επομένως, κατά την έννοια του άρθρου 14 παρ. 2 εδ. β΄ του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, στην περίπτωση ειδικώς της αποστολής ηλεκτρονικού μηνύματος, από το οποίο προκύπτουν αναμφίβολα τα στοιχεία που θα αναγραφόταν στο ειδικό βιβλίο, δεν είναι αναγκαία η σχετική σημείωση σε ειδικό βιβλίο ως ουσιώδης τύπος της διαδικασίας. Σε κάθε, τέλος, περίπτωση, σύμφωνα με γενική αρχή του διοικητικού δικαίου, οι τυπικές πλημμέλειες της συγκρότησης, καθώς και της σύνθεσης, συλλογικού οργάνου επιφέρουν την ακυρότητα της απόφασής του, μόνον, εφόσον από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτει ότι οι πλημμέλειες αυτές είτε μπορούσαν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, να ασκήσουν επιρροή στο περιεχόμενο της ληφθείσας απόφασης, είτε αποστέρησαν τον διοικούμενο από μία διαδικαστική εγγύηση, τεθείσα υπέρ του από τον νομοθέτη (πρβλ. Conseil d’ État Γαλλίας, υπ. 335033, απόφαση της 23.12.2011 , Claude Danthony κ.λπ. πρβλ. ΣτΕ 4078/2012 σκ. 14, 15). (πηγή: www.qualex.gr).

ΣτΕ Δ’ 1043/2026: Αφετηρία για παράλειψη οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας αποτελεί η μεταγενέστερη ημ/νία υποβολής των συμπληρωματικών στοιχείων, σε περίπτωση μη ταυτόχρονης υποβολής των δικαιολογητικών. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΣτΕ Ολομ. 1397-8/2026: Υποχρέωση ενημέρωσης του αιτούντος ως προς το οφειλόμενο παράβολο και την προθεσμία καταβολής αυτού σε περίπτωση παραπομπής της υπόθεσης στο Συμβούλιο της Επικρατείας με απόφαση Διοικητικού Δικαστηρίου. (πηγή: www.adjustice.gr).

ΣτΕ ΕΑ Δ΄ 238/2026: Απόρριψη αίτησης αναστολής, το δικόγραφο της οποίας ξεπερνά το όριο σελίδων του άρθρου 17§6 π.δ. 18/89, ως ισχύει. Προηγούμενη κλήση του δικηγόρου με email για σύντμηση του δικογράφου και καταχώριση σχετικής σημείωσης στον φάκελο. (πηγή: www.adjustice.gr).

Αστικό δίκαιο

ΠΠρΠειρ 11303/2026: Αναγνώριση εγκυρότητας εκπρόθεσμων δηλώσεων αποποίησης κληρονομίας λόγω νομικής πλάνης · επί εξ αδιαθέτου διαδοχής η προθεσμία άρχεται από τη γνώση του θανάτου, εκτός συνδρομής μεταγενέστερων της επαγωγής γεγονότων. Νομική πλάνη· η άγνοια ή πλάνη του κληρονόμου ως προς το σύστημα κτήσης της κληρονομίας κατά τον ΑΚ και τις συνέπειες της άπρακτης παρέλευσης της προθεσμίας εξομοιώνεται με μη γνώση της επαγωγής και αποτρέπει την έναρξη της προθεσμίας, ώστε να μη συντρέχει πλασματική αποδοχή κατ’ άρθρο 1850 εδ. β΄ ΑΚ ούτε δυνατότητα ακύρωσής της κατ’ άρθρο 1857 παρ. 4 ΑΚ, καθόσον προϋπόθεση της ακύρωσης είναι η προηγούμενη έναρξη και άπρακτη συμπλήρωση της προθεσμίας· αναγνώριση εγκυρότητας δηλώσεων αποποίησης κληρονομίας λόγω νομικής πλάνης. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΑΠ Ολ 4/2026: Η Ολομέλεια, κατά πλειοψηφία, έκρινε ότι, σύμφωνα με τα άρθρα 7, 12 παρ. 1 και 3, 14 παρ. 1 και 59 ν. 4172/2013, κάθε παροχή που αποκτάται στο πλαίσιο εργασιακής σχέσης αποτελεί καταρχήν φορολογητέο εισόδημα. Η αποζημίωση εξόδων κίνησης εξαιρείται μόνον όταν αντιστοιχεί σε πραγματικές υπηρεσιακές δαπάνες, οι οποίες αποδεικνύονται με νόμιμα παραστατικά ή, κατά τις περιστάσεις, όταν αποδεικνύεται ότι οι συγκεκριμένες δαπάνες είναι αναμενόμενες και άρρηκτα συνδεδεμένες με την υπηρεσία και η παροχή δεν υπερβαίνει το κατά κοινή πείρα εύλογο μέτρο. Ο χαρακτηρισμός μιας παροχής από εργοδότη και εργαζόμενο ως «οικειοθελούς» ή ως «εξόδων κίνησης» δεν αρκεί για τη φορολογική εξαίρεσή της, αφού απαλλαγή από τον φόρο θεμελιώνεται μόνο στον νόμο. (πηγή: www.qualex.gr).

ΑΠ 1884/2025: Ακύρωση συμφώνου συμβίωσης λόγω εικονικότητας με σκοπό την αποφυγή έξωσης. Έλλειψη πραγματικής συμβίωσης. (πηγή: www.qualex.gr).

ΑΠ 1154/2025: Διαφορές από αμφισβήτηση χρόνου κατάρτισης σύμβασης εργασίας ιδιωτικού δικαίου που συνδέεται με αποφάσεις ΑΣΕΠ υπάγονται στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων. Παθητική νομιμοποίηση του Δημοσίου για πράξεις ή παραλείψεις του ΑΣΕΠ λόγω έλλειψης αυτοτέλειας νομικής προσωπικότητας του τελευταίου. Συμμόρφωση προς ακυρωτικές αποφάσεις: Το ΑΣΕΠ υποχρεούται σε θετικά μέτρα αναμόρφωσης της νομικής κατάστασης, συμπεριλαμβανομένης παροχής αναδρομικότητας όταν επιβάλλεται. Παραγραφή απαιτήσεων: Εφαρμογή πενταετούς παραγραφής (άρ. 90 παρ. 1 ν. 2362/1995) αντί της διετούς για πρόσωπα μη υπαλλήλους του Δημοσίου. Η έναρξη παραγραφής αξίωσης αποζημίωσης για απώλεια αποδοχών γεννάται από τη δημοσίευση του διορισμού και την οριστικοποίηση της μη αναδρομικής ισχύος του. (πηγή: www.qualex.gr).

ΤρΕφΘεσ 679/2026: Προσβολή προσωπικότητας μετά τη λήξη προσωπικής σχέσης. E-mails, sms και μηνύματα μέσω εφαρμογών, που έχουν ανταλλαγεί μεταξύ των ίδιων των διαδίκων, μπορούν να ληφθούν υπόψη ως αποδεικτικά μέσα χωρίς παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών, σε αντίθεση με μηνύματα μεταξύ του αντιδίκου και τρίτων προσώπων, τα οποία κρίθηκαν παράνομα αποδεικτικά μέσα. (πηγή: www.qualex.gr).

ΜΠρΜεσσην 151/2026 (Ασφ): Αναστολή αναγκαστικής εκτέλεσης μετά από πλειστηριασμό – Καταχρηστικότητα λόγω προφανούς δυσαναλογίας μεταξύ απαίτησης και αξίας ακινήτου – Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και του ηπιότερου μέσου – Πιθανολόγηση ευδοκίμησης ανακοπής. (πηγή: www.qualex.gr).

ΜΕφΘεσ 709/2026: Καταχρηστική απόλυση εργαζομένης – Εφαρμογή της αρχής του έσχατου μέσου και ακυρότητα της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας. (πηγή: www.qualex.gr).

ΕφΠειρ (Τριμ) 369/2026: Σύμβαση έργου. Παρέκταση αρμοδιότητας. Εσφαλμένη απόρριψη από το πρωτοβάθμιο της ένστασης κατά τόπο αναρμοδιότητας, λόγω συμφωνηθείσας παρέκτασης αρμοδιότητας με έγγραφη συμφωνία, αφού μία τέτοια συμφωνία δημιουργεί αποκλειστική αρμοδιότητα, η οποία υπερισχύει της νόμιμης γενικής δωσιδικίας του εναγομένου αλλά και των συντρεχουσών ειδικών δωσιδικιών, και είναι δεσμευτική για τα διάδικα μέρη. Επιπλέον, δεν προσβλήθηκε το κύρος της ρήτρας αυτής με ακυρωσία ή ακυρότητά της. (πηγή: lawdb.intrasoftnet.com)

ΜΕφΘεσσ 654/2026: Ενδεχόμενη μείωση απόδοσης εργασίας εγκύου που οφείλεται στην εγκυμοσύνη, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελέσει σπουδαίο λόγο καταγγελίας σύμβασης εργασίας από τον εργοδότη. (πηγή: lawdb.intrasoftnet.com)

ΜΕφΠειρ 402/2026: Διαζύγιο. Ισχυρός κλονισμός. Αν το κλονιστικό γεγονός συνδέεται αποκλειστικά με το πρόσωπο του ενάγοντος, τότε στερείται αυτός της δυνατότητας να επικαλεστεί τον κλονισμό αυτό προς θεμελίωση αγωγής διαζυγίου στηριζόμενης στο ά. 1439 παρ. 1 ΑΚ. (πηγή: lawdb.intrasoftnet.com)

ΜΕφΘεσσ 583/2026: Συμβατικός όρος αποκλεισμού ασφαλιστικής κάλυψης για οδηγό χωρίς την προβλεπόμενη άδεια ερμηνεύεται με βάση την ουσιαστική ικανότητα οδήγησης και όχι μόνο βάσει του τυπικού στοιχείου έκδοσης και παραλαβής της ελληνικής άδειας ικανότητας οδηγού. (πηγή: lawdb.intrasoftnet.com)

ΜονΕφΠειρ 653/2026: Η καταγγελία δανειακής σύμβασης, ως διαπλαστική δικαιοπραξία, πρέπει να επιδίδεται σε όλους τους συμβαλλόμενους οφειλέτες. Η επίδοσή της μόνο στον εγγυητή δεν αρκεί για να καταστεί το σύνολο της οφειλής ληξιπρόθεσμο και απαιτητό. Η μη έγγραφη απόδειξη της επίδοσης στους πρωτοφειλέτες συνιστά έλλειψη διαδικαστικής προϋπόθεσης έκδοσης διαταγής πληρωμής. (πηγή: www.dsanet.gr).

Πολιτική δικονομία

ΜΕφΑθ 3283/2026: Έλλειψη πληρεξουσιότητας· η υποβολή αίτησης για διαταγή πληρωμής από δικηγόρο χωρίς πληρεξουσιότητα συνεπάγεται ακυρότητα της διαταγής, προβαλλόμενη με λόγο ανακοπής. Μεταγενέστερη έγκριση· η έγκριση μπορεί να γίνει και σιωπηρά, ακόμη και στην κατ’ έφεση δίκη, εφόσον δεν έχει εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση ακυρότητας· η εκ των υστέρων έγκριση διαδικαστικής πράξης, που επιχειρήθηκε από δικηγόρο χωρίς την απαιτούμενη δικαστική πληρεξουσιότητα, προϋποθέτει την προέλευσή της από το νομιμοποιούμενο προς τούτο πρόσωπο· δεν θεραπεύεται η έλλειψη πληρεξουσιότητας με έγκριση παρεχόμενη από διαφορετικό νομικό πρόσωπο, ακόμη και αν αυτό συνδέεται με το αντικείμενο της επίδικης απαίτησης· η έγκριση πρέπει να προέρχεται από τον διάδικο, για λογαριασμό του οποίου επιχειρήθηκε η διαδικαστική πράξη, ή από πρόσωπο νομίμως εξουσιοδοτημένο να ενεργεί για λογαριασμό του·  η μη νόμιμη έγκριση συνεπάγεται τη μη θεραπεία της σχετικής δικονομικής πλημμέλειας. Εν προκειμένω, κρίθηκε ότι η έγκριση από την εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων /ειδική διάδοχο δεν αρκεί, διότι έγκυρα μπορούσε να εγκρίνει μόνον η αρχική δικαιούχος–αιτούσα, η οποία δεν παραστάθηκε. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΑΠ 464/2026: Νόμιμη επίδοση δικαστικής απόφασης στον αντίκλητο δικηγόρο – Παράδοση της απόφασης σε υπάλληλο του δικηγορικού γραφείου – Προθεσμία άσκησης έφεσης. (πηγή: www.qualex.gr).

Ποινικό δίκαιο

ΜΟΕφΘεσ 54/2025: Βιασμός με τη μορφή της γενετήσιας πράξης χωρίς συναίνεση. Κηρύσσεται ένοχος ο δράστης ο οποίος, δηλώνοντας στην παθούσα ότι δεν θα την βοηθούσε να φύγει από την άγνωστή σ’ αυτήν περιοχή, την υποχρέωσε να βγάλει τα ρούχα της και τα εσώρουχά της, παρά την αντίθετη θέλησή της, την οποία η ίδια εκδήλωνε ρητά, και να προβεί σε πεολειχία. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΣυμβΕφΠατρ 8/2026: Άρνηση έκδοσης Έλληνα στην Αυστραλία, λόγω παραγραφής της ανθρωποκτονίας, κατά το ελληνικό δίκαιο. Τα εγκλήματα, για τα οποία διώκεται ο εκζητούμενος, πρέπει να είναι αξιόποινα, τόσο κατά το νόμο του αιτούντος κράτους, όσο και κατά το νόμο του κράτους από το οποίο ζητείται η έκδοση. Απαγορεύεται η έκδοση όταν έχει ήδη προκύψει νόμιμος λόγος που εμποδίζει τη δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο σύμφωνα με τους νόμους του κράτους που ζητεί την έκδοση ή του ελληνικού κράτους ή του κράτους που τελέστηκε το έγκλημα. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΣυμβΑΠ Στ’ 1016/2026: Παραδεκτά υποβάλλει έγκληση ο προσωρινός δικαστικός συμπαραστάτης. Αποτελεί θεσμό τόσο του ουσιαστικού όσο και του δικονομικού ποινικού δικαίου Όταν ο νόμος απαιτεί έγκληση για την ποινική δίωξη κάποιας αξιόποινης πράξης, το αξιόποινο αυτής εξαλείφεται, αν ο δικαιούχος δεν υποβάλει την έγκληση μέσα σε τρεις μήνες. Εφόσον ο παθών τελεί σε δικαστική συμπαράσταση, το δικαίωμα της έγκλησης ασκείται από τον νόμιμο αντιπρόσωπό του, ήτοι τον δικαστικό συμπαραστάτη. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΜΟΕφΑθ 178, 236/2026: Βιασμός εν διαστάσει συζύγου. Ο βιασμός προϋποθέτει εξαναγκασμό με σωματική βία ή απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας. Η αντίθετη βούληση του θύματος είναι συστατικό στοιχείο, ενώ δεν απαιτείται ενεργητική αντίσταση. Αντιφατικές καταθέσες του μάρτυρα – θύματος. Το δικαστήριο βασίστηκε στην απουσία αντίδρασης κατά την τοποθέτηση του προφυλακτικού, στην απουσία σωματικών κακώσεων κατά την ιατροδικαστική έκθεση, στην προηγούμενη συνέχιση ερωτικών συνευρέσεων επί ένα έτος διάστασης και στη δυνατότητα αλλαγής δωματίου προκειμένου να μην γίνουν αντιληπτοί από τα τέκνα. Κατά το δικαστήριο η παθούσα αποδεχόταν την πράξη με απώτερο σκοπό την καταγγελία και την απομάκρυνση του κατηγορουμένου από την οικία και κατέληξε σε αθωωτική κρίση. Αντίθετη μειοψ. (πηγή: www.qualex.gr).

Δίκαιη δίκη

B.K. κατά Ελβετίας της 22.10.2026 (προσφ. αριθ. 24268/21 και 55351/21): Ο προσφεύγων κρατούνταν υπό καθεστώς υψίστης ασφαλείας στη φυλακή Pöschwies. Προσέβαλε την απόφαση της διοίκησης να του στερήσει την ώρα προαυλισμού τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες. Ενώ εκκρεμούσε το ένδικο μέσο του, το Ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο ρώτησε τη διοίκηση της φυλακής για την πρόοδο κατασκευής ενός ειδικού κελιού. Έτσι πληροφορήθηκε ότι ο προσφεύγων φερόταν να είχε προκαλέσει σοβαρές φθορές στο κελί αυτό. Χωρίς να τον ενημερώσει, απέρριψε το ένδικο μέσο ως καταχρηστικό, επικαλούμενο και το περιστατικό. Το ΕΔΔΑ έκρινε ομόφωνα ότι παραβιάστηκε το άρθρο 6 § 1 ΕΣΔΑ. Οι αρχές της ισότητας των όπλων και της εκατέρωθεν ακρόασης καλύπτουν και τις πληροφορίες που συλλέγει το ίδιο το δικαστήριο. Η επίμαχη πληροφορία δεν ήταν προδήλως άσχετη για την έκβαση της δίκης. Επιπλέον, το εθνικό δικαστήριο δεν αιτιολόγησε την παράλειψη ακρόασης. (πηγή: www.echrcaselaw.com).

Casali κατά Σαν Μαρίνο της 22.10.2026 (Αιτήσεις αριθ. 12744/24 και 33586/24): Ποινική καταδίκη που αναβίωσε μέσω ένδικου βοηθήματος ακύρωσης που εκδόθηκε από δικαστή. Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο JER δεν ήταν δικαστήριο που είχε συσταθεί βάσει νόμου. Εξέτασε ότι ο JER φαινόταν να έχει εξετάσει αγωγή ακύρωσης «ανώμαλων» αποφάσεων, αντί για αγωγή ακύρωσης (querela nullitatis). Ούτε η νομοθεσία ούτε η ερμηνεία υφιστάμενης διάταξης θεμελίωνε την εν λόγω αγωγή ή την ποινική διαδικασία που την συνόδευε (§§ 110-112). Παραβίαση άρθρων 6 § 1 και 10 της ΕΣΔΑ.  (πηγή: www.echrcaselaw.com).

ΔΕΕ υπόθ. C-249/25, απόφ. της 1.10.2026: Πολιτική ασύλου – Ελάχιστες προδιαγραφές παροχής προσωρινής προστασίας. Αντικείμενη στο ενωσιακό δίκαιο η αυτόματη αναστολή εξέτασης αιτήσεων ασύλου. (πηγή: www.qualex.gr).