Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου εξέδωσε, στις 3.12.2020, την πρώτη του απόφαση που αφορά στην υγειονομική κρίση που έχει προκληθεί εξαιτίας του Covid-19 (Le Mailloux v. France, αρ. προσφυγής 18108/20).
Συγκεκριμένα, η προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη, αφού το Δικαστήριο παρατήρησε πως ο προσφεύγων δεν απέδειξε πώς επηρεάστηκε ο ίδιος προσωπικά από τις πράξεις και τις παραλείψεις του κράτους, αναφορικά με τη λήψη υγειονομικών μέτρων, αφού παρέλειψε να εξηγήσει πώς οι φερόμενες παραλείψεις από τις εθνικές αρχές ενδέχεται να επηρεάσουν την υγεία και την ιδιωτική του ζωή.
Με τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο θεώρησε ότι η προσφυγή έχει μοναδικό σκοπό την αμφισβήτηση των μέτρων και δεν προσδιορίζει πώς ο ίδιος ο προσφεύγων θα μπορούσε να θεωρηθεί δυνητικό θύμα.
Επίσης, το Δικαστήριο θεώρησε ότι στην περίπτωση που ο ίδιος δεν λάβει την πρέπουσα αγωγή ή θεραπεία, έχει το δικαίωμα να αμφισβητήσει τα υγειονομικά μέτρα ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
Υπό το πρίσμα αυτό, το ΕΔΔΑ δεν αναγνώρισε μία “actio popularis”, το οποίο συνεπάγεται ότι για να προσφύγει κάποιος στο ΕΔΔΑ παραπονούμενος για διατάξεις εσωτερικού δικαίου, εγχώριες πρακτικές και δημόσιες πράξεις, θα πρέπει να μπορεί να αποδείξει εύλογα πώς αυτές τον επηρέασαν σε προσωπικό επίπεδο και δεν αρκεί η γενική και αόριστη επίκληση παραβίασης της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
Δείτε την απόφαση εδώ.