Νομολογιακές εξελίξεις – Ιούλιος 2026

Επισκόπηση της νομολογίας από τον Βασίλη Χατζηγιαννάκη

Δημόσιες συμβάσεις

ΣτΕ 869/2026 Τμ.Δ: Ματαίωση της διαγωνιστικής διαδικασίας για την παραχώρηση του 67% του μετοχικού κεφαλαίου της “Οργανισμός Λιμένος Βόλου ΑΕ”. Η αιτούσα έλαβε γνώση της αιτιολογίας ματαίωσης το πρώτον με την κοινοποίηση σε αυτήν, στο πλαίσιο εξέτασης της από 18.3.2025 προδικαστικής προσφυγής, του από 24.3.2025 εγγράφου απόψεων της Ε.Ε.ΣΥ.Π. προς την Ε.Α.ΔΗ.ΣΥ. και την σχετική αναφορά ότι με το ενημερωτικό δελτίο της 19.2.2025 ανακοινώθηκε προς τους συμμετέχοντες, το κοινό και κάθε ενδιαφερόμενο η απόφαση ματαίωσης της διαγωνιστικής διαδικασίας και εκτέθηκαν αναλυτικώς οι λόγοι που οδήγησαν στην εν λόγω απόφαση. Με το έγγραφο απόψεων αυτό, η αιτούσα έλαβε το πρώτον γνώση της αιτιολογίας της πράξεως ματαίωσης του διαγωνισμού, μη επαρκούσης, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 44 του Ν. 4413/2016, της ανακοίνωσης με το από 19.2.2025 δελτίο τύπου προς κάθε ενδιαφερόμενο της αιτιολογίας ματαίωσης ή της κοινοποίησης της από 19.2.2025 επιστολής με αναφορά μόνο στο γεγονός της ματαίωσης και, ως εκ τούτου, παραδεκτώς άσκησε την από 14.4.2025 προδικαστική προσφυγή κατά της πράξεως ματαίωσης. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΕλΣυν Ολ 835/2026: Ερμηνεία/προϋποθέσεις προαιρετικού λόγου αποκλεισμού λόγω απόκρυψης/μη γνωστοποίησης πληροφοριών (ΕΕΕΣ): δεν αρκεί η απλή παράλειψη· απαιτείται ουσιώδης πληροφορία και στάθμιση της βαρύτητας της παράλειψης υπό την αρχή της αναλογικότητας. Λειτουργία ΕΕΕΣ: προκαταρκτική απόδειξη, χωρίς υποχρέωση εξαντλητικής καταγραφής κάθε δυσμενούς στοιχείου· κρίσιμη η ουσιώδης σημασία της πληροφορίας και η μη υποκατάσταση της κρίσης της αναθέτουσας αρχής. Ερμηνεία του άρθρου 202Α: κυρώσεις ≤2% (αν εξοφλημένες) κατ’ αρχήν δεν συνιστούν σοβαρή πλημμέλεια και η μη δήλωσή τους δεν λαμβάνεται υπόψη για την περ. ζ’ (εκτός ρητής απαίτησης)· δεν θεσπίζεται «αντίστροφο» τεκμήριο ότι >2% συνεπάγεται αυτομάτως ουσιώδη/δηλωτέα παράβαση. Νομιμότητα διαδικασίας: μη νόμιμος ο αυτόματος αποκλεισμός αποκλειστικά λόγω ελλιπούς/ανακριβούς ΕΕΕΣ χωρίς προηγούμενη ειδική, αιτιολογημένη ουσιαστική εκτίμηση της αναθέτουσας αρχής (αναλογικότητα, ουσιώδης χαρακτήρας, συνθήκες παράλειψης). (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΕλΣυν Ολ 1089/2026: Μετάθεση συμβατικού χρόνου παράδοσης για λόγους ανωτέρας βίας ή για ιδιαιτέρως σοβαρούς λόγους. Η υπαίτια αδυναμία της κατασκευάστριας εταιρείας να εκτελέσει τις συμβατικές υποχρεώσεις της δεν αποτελεί λόγω ανωτέρας βίας, αλλά αποτελεί εν προκειμένω ιδιαιτέρως σοβαρό λόγο μετάθεσης συμβατικού χρόνου καθώς η ανάδοχος επέδειξε τη δέουσα επιμέλεια απέναντι στην αντισυμβαλλόμενή της κατασκευάστρια, η οποία τελευταία ευθύνεται για την μη προσήκουσα παράδοση. Υπό το φως της αρχής της αναλογικότητας που διέπει το δίκαιο των συμβάσεων, στην προκειμένη περίπτωση, η μεταβολή κατασκευαστή δεν συνιστά ουσιώδη τροποποίηση της σύμβασης, καθόσον παραμένουν αναλλοίωτες οι κατ’ ελάχιστον προβλεπόμενες στη διακήρυξη απαιτήσεις συμμετοχής και ανάθεσης βάσει των οποίων διενεργήθηκε ο διαγωνισμός και υπεβλήθη η προσφορά της προσφεύγουσας, δεδομένου ότι οι προτεινόμενες διά της τροποποιητικής σύμβασης βελτιώσεις των τεχνικών χαρακτηριστικών των προς παράδοση οχημάτων βρίσκονται εντός του εύρους των τεχνικών προδιαγραφών που είχαν τεθεί στην οικεία διακήρυξη. (πηγή: lawdb.intrasoftnet.com).

ΕλΣυν 291/2026 Ε’ Κλ.: Μολονότι οι πρόσθετες εργασίες συνδέονταν με την επικαιροποίηση των μελετών και την προσαρμογή του έργου σε νεότερες λειτουργικές και κανονιστικές απαιτήσεις, η σύναψη συμπληρωματικής σύμβασης προϋποθέτει να μην έχει εξαντληθεί η αρχική συμβατική προθεσμία ή η νόμιμα εγκεκριμένη παράτασή της. Στην υπόθεση, η αρχική προθεσμία περαίωσης είχε λήξει στις 13.10.2022, ενώ η συμπληρωματική σύμβαση εγκρίθηκε το 2026, χωρίς να έχει εγκριθεί παράταση ή να έχει υποβληθεί σχετικό αίτημα από τον ανάδοχο. Επιπλέον, οι εργασίες του αρχικού έργου είχαν διακοπεί ήδη από τον Ιούλιο του 2022. Η πλημμέλεια αυτή κρίθηκε ουσιώδης και ικανή να εμποδίσει την υπογραφή της συμπληρωματικής σύμβασης. (πηγή: www.qualex.gr).

ΕλΣυν 920/2026 Τμ.7ο: Αναδιάρθρωση σιδηροδρομικού τομέα. Κατασκευή περίφραξης για την αποτροπή πρόσβασης σε σιδηροδρομικό διάδρομο (άρθρ. 12 παρ. 8 ν. 5167/2024). Ειδική νομοθετική ρύθμιση περιορισμένης χρονικής διάρκειας που επιτρέπει στον αρμόδιο αναθέτοντα φορέα, για λόγους άμεσης και επιτακτικής ανάγκης προστασίας κρίσιμων υποδομών μεταφορών και αντιμετώπισης κινδύνων για την ασφάλεια στις ανθρώπινης ζωής, την προσφυγή στη διαδικασία στις διαπραγμάτευσης χωρίς δημοσίευση προκήρυξης για συμβάσεις η εκτιμώμενη αξία των οποίων υπολείπεται των ενωσιακών ορίων δεν αντίκειται, κατ΄αρχήν, στις συνταγματικές αρχές στις ισότητας, στις διαφάνειας και στις αναλογικότητας, εφόσον περιορίζεται σε περιπτώσεις που βρίσκονται εντός του σκοπού στις νομοθετικής στις ρύθμισης και αιτιολογείται ειδικώς από τα πραγματικά δεδομένα στις εκάστοτε εξεταζόμενης υπόθεσης. Η ανωτέρω διάταξη ως παρέκκλιση από στις πάγιες εθνικές ρυθμίσεις του ν. 4412/2016 και εφόσον ενεργοποιείται για συμβάσεις που δεν εμφανίζουν βέβαιο διασυνοριακό ενδιαφέρον είναι, κατ’ αρχάς, συμβατή με στις ανωτέρω αρχές∙ η διάταξη αυτή ερμηνεύεται συσταλτικά και εξαρτάται αφενός από τη διαπίστωση ότι το αντικείμενο στις υπό ανάθεση σύμβασης ευρίσκεται σε ουσιαστική συνάφεια με τον οικείο σκοπό και αφετέρου από την ειδική και επαρκή αιτιολόγηση εκ μέρους του αναθέτοντος φορέα στις επιλογής του στις με την επίκληση κατεπείγουσας και επιτακτικής ανάγκης για άμεση αποκατάσταση στις υποδομής, η οποία θα πρέπει να επιβεβαιώνεται από τα πραγματικά δεδομένα στις κάθε υπόθεσης, προκειμένου να μην γίνεται κατάχρηση στις ως άνω εξαιρετικής ρύθμισης για την κάλυψη βραχυπρόθεσμων ή, πολύ περισσότερο, μακροπρόθεσμων αναγκών του φορέα. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΕλΣυν 556/2026 Τμ.7o: Δημόσια σύμβαση προμήθειας ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού. Κοστολόγηση κύκλου ζωής. Κόστος συντήρησης και τεχνικής υποστήριξης εξοπλισμού∙ η θέσπιση του επίμαχου κόστους ως κριτηρίου ανάθεσης κατά το στάδιο της προμήθειας παρίσταται πρόσφορη. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΕλΣυν 811/2026 Τμ.7ο: Διάκριση υπεργολαβίας από δάνεια εμπειρία. Η αναφορά σε «υπεργολαβική» ανάθεση επιμέρους εργασιών του έργου είχε την έννοια ότι η δανείζουσα εμπειρία εταιρεία θα είναι παρούσα στο εργοτάξιο και θα συμμετέχει με την πραγματική διάθεση των δάνειων ικανοτήτων της, ήτοι των απαραίτητων πόρων ανθρώπινου δυναμικού, τεχνογνωσίας και υλικοτεχνικού εξοπλισμού, ενεργά στην εκτέλεση των εν λόγω εργασιών για τις οποίες δανείζει την εμπειρία της και όχι ότι θα εκτελέσει ως υπεργολάβος συγκεκριμένο τμήμα της σύμβασης χωρίς συμμετοχή της αναδόχου εταιρείας. (πηγή: lawdb.intrasoftnet.com).

ΕλΣυν 907/2026 Τμ.7ο: Ο έλεγχος δημοσίων συμβάσεων, οι οποίες έχουν ήδη συναφθεί και εκτελεσθεί χωρίς να έχουν προηγουμένως υποβληθεί για έλεγχο νομιμότητας στο Ελεγκτικό Συνέδριο, επιτρέπεται μόνον κατ’ εξαίρεση, εφόσον τούτο δικαιολογείται από λόγους υπερέχοντος δημοσίου συμφέροντος, προβλέπεται από ειδικές διατάξεις, περιορισμένης μάλιστα χρονικής ισχύος, αφορά συγκεκριμένες μόνο κατηγορίες δημοσίων συμβάσεων και κατά κανόνα συνοδεύεται από προθεσμία για την υποβολή τους προς έλεγχο, μετά την άπρακτη πάροδο της οποίας οι συμβάσεις θεωρούνται ως μηδέποτε συναφθείσες. Συμβατή με το άρθρο 98 παρ. 1 περ. β` του Συντάγματος η ρύθμιση της παρ. 1 του ά. 60 του ν. 5275/2026 εφόσον αφορά αριθμητικώς προσδιορισμένες και εκ των προτέρων εξατομικευμένες εκτελεστικές συμβάσεις, εισάγει ρύθμιση όχι πάγια αλλά περιορισμένης χρονικής ισχύος και η ταχθείσα τρίμηνη προθεσμία παρίσταται εύλογη. (πηγή: lawdb.intrasoftnet.com).

TρΔΠρΘεσ 531/2026: H αναθέτουσα αρχή δεν δύναται να προβάλλει τον ισχυρισμό ότι δεν κατέβαλε το τίμημα, επικαλούμενη παρανομία της σύμβασης λόγω κατάτμησης, από τη στιγμή που ο ανάδοχος έχει εκτελέσει τη σύμβαση και έχει παραλάβει την προμήθεια. Δεν γεννάται υποχρέωση καταβολής τόκων υπερημερίας από τον χρόνο που η οφειλή κατέστη ληξιπρόθεσμη, διότι ο ανάδοχος δεν απέδειξε ότι είχε υποβάλει έγκαιρα στην αναθέτουσα αρχή τις απαιτούμενες φορολογικές και ασφαλιστικές ενημερότητες, αλλά από την επίδοση της αγωγής. Παραδεκτή αγωγή κατά υπό εκκαθάριση ΝΠΙΔ (ΟΑΣΘ), ανεξάρτητα από την αδυναμία ενδεχόμενης αναγκαστικής εκτέλεσης. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

Διοικητικό δίκαιο

ΔΕΕ 16.7.2026, C‑424/24 και C‑425/24, FIGC & CONI:  Σύμφωνη με τα άρθρα 45 και 56 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι εθνική νομοθεσία βάσει της οποίας επιτρέπεται σε εθνική αθλητική ένωση α επιβάλλει σε αθλητικά διοικητικά στελέχη κύρωση συνιστάμενη σε προσωρινή απαγόρευση ασκήσεως επαγγελματικών δραστηριοτήτων λόγω ψευδών δηλώσεων οικονομικών και λογιστικών στοιχείων οι οποίες υποβλήθηκαν κατά παράβαση των αρχών της πίστης, της ευπρέπειας και της εντιμότητας, εφόσον με μία τέτοια κύρωση επιδιώκεται η επίτευξη θεμιτών σκοπών γενικού συμφέροντος και τηρείται η αρχή της αναλογικότητας. (πηγή: infocuria.curia.europa.eu).

ΔΕΕ 16.7.2026, C‑26/25, Bukla: Οι αρχές Κράτους – μέλους που εκδίδουν αποφάσεις επιστροφής υπηκόων τρίτων χωρών οφείλουν να εξετάζουν τις συνέπειες στην οικογενειακή ζωή ή στα ανήλικα τέκνα υπηκόου τρίτης χώρας, εφόσον ο τελευταίος έχει είναι μέλος οικογένειας και έχει οικογενειακούς δεσμούς με πολίτες ιθαγένειας της ΕΕ, οι οποίοι δεν έχουν ασκήσει το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας. Η επίκληση του άρθρου 20 ΣΛΕΕ πρέπει να μπορεί να γίνεται είτε οι οικογενειακοί δεσμοί είναι γνωστοί πριν τη δικαστική προσφυγή είτε στηρίζονται σε πραγματικά περιστατικά που έγιναν γνωστά μετά την ένδικη διαδικασία. Αντιτίθεται στο δίκαιο της Ένωσης η έκδοση μη αιτιολογημένης δεσμευτικής γνώμης, σε περίπτωση επίκλησης λόγων εθνικής ασφάλειας, χωρίς να εξετάζεται η  αρχή της αναλογικότητας και το σύνολο των ατομικών περιστάσεων. Ο υπήκοος τρίτης χώρας στην περίπτωση επίκλησης λόγων εθνικής ασφάλειας πρέπει να έχει πρόσβαση στις σχετικές πληροφορίες ή στο ουσιώδες περιεχόμενό τους τις οποίες πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιήσει στη διοικητική ή ένδικη διαδικασία. Επιτρέπεται η εκ μέρους της αρμόδιας αρχής η μη κοινοποίηση των στοιχείων, όταν εκτιμάται ότι ενδέχεται να θιγεί η εθνική ασφάλεια. Στην περίπτωση αυτή τα αρμόδια δικαστήρια πρέπει να μπορούν να συνάγουν τις συνέπειες μιας τέτοιας απόφασης προκειμένου να διασφαλίσουν το δικαίωμα άμυνας. (πηγή: infocuria.curia.europa.eu).

ΣτΕ. 982/2026 7μ Γ’ Τμ: Δεν είναι αντίθετες με το Σύνταγμα οι διατάξεις του ν. 5108/2024 με τις οποίες καταργήθηκαν τα ειρηνοδικεία και καθορίστηκε το υπηρεσιακό καθεστώς των (πρώην) ειρηνοδικών. (πηγή: www.adjustice.gr).

ΣτΕ Β΄ 7μ. 943/2026: Αίτηση Ακυρώσεως (κατόπιν παραπομπής από το διοικητικό πρωτοδικείο, με ιστορικό διαφοράς ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων). Τέλη παροχής υπηρεσιών επιθεώρησης και επίβλεψης επί ιδιωτικών οργανισμών ελέγχου και πιστοποίησης βιολογικών προϊόντων. (πηγή: www.adjustice.gr).

ΣτΕ Α΄ 7μ. 1030/2026: Αστική ευθύνη του Δημοσίου (άρ. 105 ΕισΝΑΚ). Ζημία συνεπεία προσβολής σώματος (τραυματισμού) κατά τη διάρκεια στρατιωτικής θητείας. Χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης (άρ. 932ΑΚ). Στοιχεία (κριτήρια) προσδιοριστικά του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης. H καταβολή σύνταξης αναπηρίας στον παθόντα και η δαπάνη του Δημοσίου για την περίθαλψή του σε δημόσιο νοσοκομείο δεν λαμβάνονται υπόψη για μείωση του επιδικαζόμενου εύλογου ποσού της χρηματικής ικανοποίησης. Προσωρινή επιδίκαση στον παθόντα της χρηματικής απαίτησης (άρ. 211 έως 215 ΚΔΔ). Σε περίπτωση αποδοχής κατ’ ουσίαν (εν όλω ή εν μέρει) της καταψηφιστικής αγωγής, το προσωρινώς επιδικασθέν και καταβληθέν ποσό εκκαθαρίζεται και αφαιρείται από την επιδικαζόμενη οριστική αποζημίωση, καταλογιζόμενο κατά την εκτέλεση. (πηγή: www.adjustice.gr).

ΣτΕ Α΄ 1012/2026: Αίτηση επανάληψης διαδικασίας σε συμμόρφωση προς απόφαση του ΕΔΔΑ. Εκ νέου εξέταση του παραδεκτού λόγου αναίρεσης από την άποψη των προϋποθέσεων του άρθρου 12 παρ. 1 του ν. 3900/2010. Αφετηρία παραγραφής αξίωσης ερειδόμενης στο άρθρο 22 του ν. 1650/1986. Η αξίωση του θιγόμενου ιδιοκτήτη προς αποζημίωση γεννάται από την παρέλευση ευλόγου χρόνου από την επιβολή του περιορισμού και αναγεννάται για όσο χρόνο διαρκεί ο περιορισμός. (πηγή: www.adjustice.gr).

ΣτΕ Α´ 7μ. 1002/2026: Απαράδεκτη παρέμβαση σε πιλοτική δίκη μετά τον ν. 5119/2024. Σύμφωνο προς το Σ και την Ε.Σ.Δ.Α. το άρ. 87 παρ. 1 του ν. 4607/2020, με το οποίο καταργήθηκε αναδρομικά η οικονομική ενίσχυση του άρ. 21 του ν. 1767/1988 και οι κατ’ εξουσιοδότηση αυτού εκδοθείσες δεκατρείς (13) Κ.Υ.Α. (πηγή: www.adjustice.gr).

ΟλΣτΕ 295/2026: Παραπομπή στο ΑΕΔ λόγω αντίθεσης μεταξύ ΑΠ και ΣτΕ αναφορικά με την έννοια διατάξεων τυπικού νόμου περί αυτοδίκαιης άρσης αναγκαστικής απαλλοτρίωσης. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΕλΣυν 179/2026 Τμ.2ο: Ακύρωση καταλογισμού ένεκα ασάφειας, δυσχερούς ερμηνείας και εφαρμογής του νόμου, πολυνομίας, παγιωμένης πρακτικής και έλλειψης νομικών γνώσεων. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΣτΕ 377/2026 Τμ.Β: Παραπομπή στην 7μελή σύνθεση του ζητήματος αν ακόμη και μια απαράδεκτη αγωγή μπορεί να διακόψει την παραγραφή για αξιώσεις που αφορούν τόκους ΦΠΑ. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΣτΕ Δ΄ 1071/2026: Αν και συνέτρεξε παρατυπία κατά την ένταξη επενδυτικού σχεδίου σε πρόγραμμα διεπόμενο από τον Κανονισμό de minimis (1407/2013, EE L 352) για λήψη ενίσχυσης ύψους 200.000 ευρώ λόγω υπέρβασης του ανώτατου ορίου σώρευσης ενισχύσεων de minimis των 200.000 ευρώ, η ανάκληση της απόφασης ένταξης αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας λόγω του μικρού ύψους της υπέρβασης (360 ευρώ), η οποία προέρχεται από ένταξη συνδεδεμένης επιχείρησης στη χρηματοδοτική δράση «Κουπόνι Υπερυψηλής Ευρυζωνικότητας» (κ.υ.α. οικ. 39734/207/3.5.2018, Β΄ 1907), που απευθυνόταν «σε όλους τους πολίτες (φυσικά πρόσωπα περιλαμβανομένων των επιτηδευματιών)». (πηγή: www.adjustice.gr).

Διοικητική δικονομία

Απόφαση ΕΔΔΑ της 07.07.2026 Pratsinis κατά Ελλάδας  (προσφ. αριθ. 58246/18): Ο προσφεύγων κλήθηκε να καταβάλει φορολογικό πρόστιμο που είχε επιβληθεί σε ομόρρυθμη εταιρία την οποία είχε συστήσει ο πατέρας του. Υποστήριξε ότι ουδέποτε απέκτησε την ιδιότητα του εταίρου, διότι η υπογραφή του στο καταστατικό είχε τεθεί εν αγνοία του και ήταν πλαστή. Παρότι επικαλέστηκε απόφαση πολιτικού δικαστηρίου που αναγνώριζε ότι δεν είχε αποκτήσει την εταιρική ιδιότητα, καθώς και προηγούμενη αθωωτική ποινική απόφαση, τα διοικητικά δικαστήρια απέρριψαν τις αιτιάσεις του. Το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε ως απαράδεκτους δύο κρίσιμους λόγους αναίρεσης, κρίνοντας ότι δεν έθεταν νομικό ζήτημα κατά τις απαιτήσεις του ν. 3900/2010, αλλά αμφισβητούσαν τη συγκεκριμένη αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης. Το ΕΔΔΑ έκρινε ότι η προσέγγιση αυτή υπήρξε υπερβολικά φορμαλιστική: η κρίση των διοικητικών δικαστηρίων για το αν δεσμεύονταν ή όφειλαν να λάβουν υπόψη απόφαση πολιτικού και ποινικού δικαστηρίου προϋπέθετε, έστω σιωπηρά, ερμηνεία του άρθρου 5 § 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Επομένως, οι λόγοι αναίρεσης έθεταν κατ’ ουσίαν νομικό ζήτημα και δεν μπορούσαν να απορριφθούν για τον τυπικό λόγο ότι η απόφαση του διοικητικού εφετείου δεν περιείχε ρητή «μείζονα πρόταση». Το Δικαστήριο διαπίστωσε παραβίαση του άρθρου 6 § 1 ΕΣΔΑ ως προς το δικαίωμα πρόσβασης σε δικαστήριο. (πηγή: www.echrcaselaw.com).

ΔΕΕ 16.7.2026, C‑424/24 και C‑425/24, FIGC & CONI: Το άρθρο 19 παρ. 1 της ΣΕΕ, ερμημευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 47 του ΧΘΔΕΕ, έχει την έννοια ότι  είναι σύμφωνο με εθνική νομοθεσία που περιορίζει το εύρος εξουσιών ελέγχου των αποφάσεων αθλητικών δικαστηρίων στην επιδίκαση αποζημίωσης, εφόσον το αθλητικό δικαστήριο αποτελεί «δικαστήριο», διαθέτει εχέγγυα ανεξαρτησίας και αμεροληψίας, έχει συσταθεί νομίμως, ασκεί δικαιοδοτικό έργο, ακολουθείται διαδικασία που σέβεται τα δικαιώματα άμυνας και την αρχή της αντιμωλίας και είναι σε θέση να ασκεί ουσιαστικό έλεγχο. Εύρος ελέγχου. Το δίκαιο της Ένωσης επιβάλει τη δυνατότητα λήψης προσωρινών μέτρων, αλλά δεν κατοχυρώνει δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας.  (πηγή: infocuria.curia.europa.eu).

ΔΕΕ 16.7.2026, C‑26/25, Bukla: Η αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης και το άρθρο 267 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε ρύθμιση κράτους μέλους η οποία υποχρεώνει εθνικό δικαστήριο να συμμορφωθεί προς τις νομικές εκτιμήσεις ανώτερου δικαστηρίου, μολονότι το ίδιο εκτιμά, λαμβάνοντας υπόψη την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης από το Δικαστήριο, ότι οι εκτιμήσεις αυτές δεν συνάδουν προς το δίκαιο της Ένωσης. (πηγή: infocuria.curia.europa.eu).

ΣτΕ 989/2026 Ε’ Τμ.: Απαράδεκτος λόγος έφεσης. Για την έναρξη της εξηκονθήμερης προθεσμίας για την άσκηση αίτησης ακυρώσεως κατά άδειας ανέγερσης οικοδομής, απαιτείται γνώση όχι μόνο της έκδοσης, αλλά και του περιεχομένου της άδειας ως προς τα βασικά στοιχεία και χαρακτηριστικά του κτηρίου και της χρήσης του, η γνώση δε αυτή συναρτάται και με τις πλημμέλειες που αποδίδονται στην προσβαλλόμενη πράξη και το έννομο συμφέρον, επί του οποίου θεμελιώνεται η άσκηση του ενδίκου βοηθήματος. Προκειμένου να εκφέρουν τη σχετική κρίση, τα δικαστήρια εκτιμούν τα στοιχεία του φακέλου, λαμβάνουν δε υπόψη και το χρονικό διάστημα που παρήλθε από την έκδοση της πράξης ή την έναρξη των οικοδομικών εργασιών, σε συνδυασμό προς το εύλογο ενδιαφέρον του ασκούντος την αίτηση ακυρώσεως να λάβει πληροφορίες για την έκδοση της οικοδομικής άδειας και το περιεχόμενό της. Η κρίση αυτή ανάγεται στην εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών της συγκεκριμένης υπόθεσης εκ μέρους του δικάσαντος δικαστηρίου και στην υπαγωγή των περιστατικών αυτών στον εφαρμοσθέντα κανόνα δικαίου, ήτοι στο άρθρο 46 παρ. 1 του π.δ. 18/1989, και όχι σε νομικό ζήτημα κατά την έννοια του άρθρου 12 παρ. 2 του ν. 3900/2010, δηλαδή σε ζήτημα ερμηνείας του κρίσιμου κανόνα δικαίου. (πηγή: nomosphysis.org.gr).

ΤρΔΠρΘεσ 248/2026 (Ακυρ): Ζήτημα παραδεκτού/εμπροθέσμου της ενδικοφανούς προσφυγής κατά απορριπτικής απόφασης διεθνούς προστασίας (απόρριψη ως εκπρόθεσμη) και συνακόλουθα μέτρα επιστροφής/προθεσμία οικειοθελούς αναχώρησης. Ζήτημα συνταγματικότητας μονομελούς σύνθεσης ανεξάρτητου διοικητικού οργάνου και χρονικός περιορισμός των αποτελεσμάτων της αντισυνταγματικότητας (μη ακυρωτικότητα προγενέστερων πράξεων). Ζήτημα εφαρμογής του ενωσιακού πλαισίου (οδηγία 2013/32/ΕΕ, Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων): κατάλληλη κοινοποίηση αποφάσεων και δικαίωμα πραγματικής/αποτελεσματικής προσφυγής· εθνική δικονομική αυτονομία υπό τις αρχές ισοδυναμίας και αποτελεσματικότητας. Ζήτημα νομιμότητας/συμβατότητας της ηλεκτρονικής επίδοσης με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και του τεκμηρίου επίδοσης μετά 48 ώρες, ως αφετηρίας της προθεσμίας άσκησης προσφυγής, και των όρων ανατροπής μέσω ανωτέρας βίας. Συγκριτική θεώρηση με γενικούς κανόνες έναρξης προθεσμιών (επίδοση/πλήρης γνώση) και με το φορολογικό δίκαιο (ηλεκτρονικές κοινοποιήσεις με σύστημα εξακρίβωσης και αντιμετώπιση αμφισβήτησης επίδοσης). Πραγματικό ζήτημα: αμφισβήτηση πραγματικής παραλαβής του e-mail (μη ανεύρεση στα εισερχόμενα/ανεπιθύμητα) και επίδραση στον υπολογισμό προθεσμίας/δικαίωμα άμυνας. Προδικαστικά ερωτήματα προς ΔΕΕ: (1) συμβατότητα του τεκμηρίου 48ώρου χωρίς σύστημα πρόσβασης, (2) ισοδυναμία έναντι φορολογικού μοντέλου, (3) σημασία ρητής συναίνεσης σε e-mail, (4) κίνδυνος αμάχητου τεκμηρίου/δυσχέρεια απόδειξης μη παραλαβής, (5) επίδραση ισχυρισμού περί ανεπιθύμητης αλληλογραφίας και τυχόν υποχρέωση ελέγχου. Διατακτικό: αναβολή οριστικής κρίσης και παραπομπή προδικαστικών ερωτημάτων στο ΔΕΕ. (πηγή: www.qualex.gr).

ΣτΕ 346/2026 Ε’ Τμ: Η κρινόμενη υπόθεση αρμοδίως εισήχθη ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου με το ένδικο βοήθημα της προσφυγής, ως διαφορά ουσίας, διότι αναφύεται από παράλειψη-σιωπηρή άρνηση της Διοίκησης επί αιτήματος των αναιρεσιβλήτων, με την ιδιότητα των ιδιοκτητριών απαλλοτριωθέντος ακινήτου, για την τροποποίηση του ρυμοτομικού σχεδίου κατόπιν αυτοδίκαιης άρσης της ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης. Συνεπώς, ο εξεταζόμενος λόγος αναίρεσης κρίθηκε απορριπτέος. (Μειοψ.). Ωστόσο, λόγω μείζονος σπουδαιότητας του τιθέμενου ζητήματος ως προς τη φύση της ένδικης διαφοράς και ενόψει της αντίθετης νομολογίας επ’ αυτού, το Τμήμα παρέπεμψε την υπόθεση προς επίλυση στην επταμελή σύνθεσή του. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

Αστικό δίκαιο

ΔΕΕ 25.6.2026, C-277/25, Helpfind Funding κ.λπ.: Ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων – Επιτρέπεται η εκχώρηση αξιώσεων αποζημίωσης κατά ασφαλιστικών εταιρειών σε εταιρείες είσπραξης απαιτήσεων. (πηγή: www.qualex.gr).

ΑΠ 1786/2025: Η σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου μπορεί να λυθεί με νεότερη συμφωνία των συμβαλλομένων μερών στο πλαίσιο της ελευθερίας των συμβάσεων (άρθρο 361 ΑΚ), χωρίς τήρηση ορισμένου τύπου. Παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου συντρέχει όταν αυτός δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις, ή εφαρμοστεί εσφαλμένα (ψευδής ερμηνεία ή κακή εφαρμογή). Έλλειψη νόμιμης βάσης υπάρχει όταν δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου ή υπάρχουν ελλιπείς/αντιφατικές αιτιολογίες. Το Εφετείο ορθά δέχθηκε συμβατική λύση της σύμβασης εργασίας στις 31-1-2012 και νέα σύμβαση ελεύθερης συνεργασίας με αμοιβή 30% επί των κερδών. (πηγή: www.qualex.gr).

ΑΠ 364/2026: Το Δικαστήριο απέρριψε αναίρεση τραπεζικής εταιρείας κατά απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης που είχε επιδικάσει αποζημίωση σε επενδυτές λόγω αδικοπρακτικής ευθύνης από πλημμελή παροχή επενδυτικών συμβουλών. Κρίθηκε ότι είχε συναφθεί σιωπηρή σύμβαση παροχής επενδυτικών υπηρεσιών, στο πλαίσιο της οποίας η τράπεζα, μέσω προστηθείσας υπαλλήλου, παρέλειψε να ενημερώσει προσηκόντως συντηρητικό επενδυτή-καταναλωτή για τους κινδύνους ομολόγου μειωμένης εξασφάλισης (Aspis Finance PLC), κατά παράβαση του Κώδικα Δεοντολογίας ΕΠΕΥ, θεμελιώνοντας παρανομία κατ’ άρθρο 914 ΑΚ. Ορθά έκρινε το Εφετείο ότι η ζημία των εναγόντων συνδέεται αιτιωδώς με την παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά της τράπεζας και των προστηθέντων της. Ορθά απορρίφθηκε η ένσταση συνυπαιτιότητας των επενδυτών, καθώς και η ένσταση συνυπολογισμού κέρδους-ζημίας (άρθρο 298 ΑΚ) επί των εισπραχθέντων τοκομεριδίων κατά τη διάρκεια διακράτησης του ομολόγου, με το σκεπτικό ότι το κέρδος αυτό δεν προέρχεται από το ζημιογόνο γεγονός αλλά από την εκμετάλλευση του παραχωρηθέντος κεφαλαίου από την εκδότρια εταιρεία, ενώ ο προτεινόμενος από την τράπεζα συνυπολογισμός αντίκειται, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, στην αρχή της καλής πίστης (άρθρο 288 ΑΚ), αφού δεν ανέχεται το κέρδος από το ζημιογόνο γεγονός να αποβαίνει σε ωφέλεια του ζημιώσαντος δηλαδή η καλή πίστη δεν επιτρέπει να μειωθεί υπέρ της υπαίτιας τράπεζας η αποζημίωση του ζημιωθέντος επενδυτή. (πηγή: www.dsanet.gr).

ΑΠ 765/2026: Ευθύνη τράπεζας από πλημμελή επενδυτική ενημέρωση. Η τράπεζα, κατά την παροχή υπηρεσιών Private Banking, οφείλει πλήρη, σαφή και εξατομικευμένη ενημέρωση του πελάτη για τη φύση και τους κινδύνους των προτεινόμενων επενδυτικών προϊόντων Η παράλειψη πλήρους και εξατομικευμένης ενημέρωσης του επενδυτή για τη φύση και τους κινδύνους σύνθετου ομολογιακού προϊόντος  θεμελιώνει αδικοπρακτική ευθύνη της τράπεζας. Απορρίφθηκαν οι ενστάσεις περί καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος και συνυπαιτιότητας του επενδυτή, παρά την επενδυτική εμπειρία του. Απορρίφθηκε επίσης η ένσταση συνυπολογισμού κέρδους και ζημίας, ως προς τους τόκους που είχε εισπράξει ο επενδυτής, διότι αυτοί αποτελούσαν συμβατικώς συμφωνημένους καρπούς του κεφαλαίου και όχι κέρδος προκληθέν από το ζημιογόνο γεγονός, ώστε να αφαιρεθούν από τη ζημία. (πηγή: www.dsanet.gr).

ΠΠρΑθ 1489/2026: Μεταφορά 9.800 ευρώ από τραπεζικό λογαριασμό κατόπιν ηλεκτρονικής απάτης. Η χρήση των προσωπικών κωδικών και η καταγραφή της συναλλαγής στο σύστημα της τράπεζας δεν αποδεικνύουν από μόνες τους τη συγκατάθεση του πελάτη. Η τράπεζα φέρει το βάρος απόδειξης της γνησιότητας της συναλλαγής και της βαριάς αμέλειας του χρήστη, ενώ η ευθύνη του τελευταίου ρυθμίζεται ειδικά από τα άρθρα 64, 72 και 74 του ν. 4537/2018. (πηγή: www.qualex.gr).

Πολιτική δικονομία

ΑΠ 1786/2025: «Πράγματα» κατά το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ είναι οι πραγματικοί ισχυρισμοί με αυτοτελή ύπαρξη που θεμελιώνουν, καταλύουν ή παρακωλύουν δικαίωμα, όχι αιτιολογημένες αρνήσεις ή επιχειρήματα. Ο ισχυρισμός περί εικονικότητας της δήλωσης του εργοδότη δεν συνιστά αυτοτελή ισχυρισμό αλλά νομικά μη αξιολογήσιμο επιχείρημα. Παραμόρφωση εγγράφου υπάρχει όταν το δικαστήριο δέχθηκε ως περιεχόμενο καταδήλως διαφορετικό από το πραγματικό και στηρίχθηκε αποκλειστικά ή κυρίως σε αυτό. Το Εφετείο έκρινε επί τη βάσει του συνόλου των αποδικεικτικών μέσων και δεν στηρίχθηκε αποκλειστικά στα επικαλούμενα έγγραφα. Μετά την τροποποίηση του άρθρου 424 ΚΠολΔ με τον ν. 4842/2021, το απαράδεκτο της ένορκης βεβαίωσης απαγγέλλεται αποκλειστικά για τους περιοριστικά αναφερόμενους λόγους, ενώ στις λοιπές περιπτώσεις μόνον εφόσον διαπιστώνεται δικονομική βλάβη. Η υπέρβαση του επιτρεπόμενου αριθμού ενόρκων βεβαιώσεων (3 και 2 για αντίκρουση) δεν καθιστά αυτές απαράδεκτες χωρίς επίκληση δικονομικής βλάβης. (πηγή: www.qualex.gr).

ΜΕφΘρ 181/2026: Η υπογραφή των προτάσεων από διαφορετικό δικηγόρο από αυτόν που παρίσταται στη συζήτηση δεν συνεπάγεται τη μη προσήκουσα εκπροσώπηση του διαδίκου. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 104 ΚΠολΔ, η έρευνα του δικαστηρίου περιορίζεται στην πληρεξουσιότητα του πληρεξουσίου που παρίσταται στη συζήτηση, ενώ για τις πράξεις που δεν έγιναν στη διάρκεια της συζήτησης, η έρευνά του περιορίζεται στο αν έγιναν από δικηγόρο και γι’ αυτές υπήρχε συναίνεση ή έγκριση του διαδίκου. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΜΕφΑθ 172/2026: Αναστολή πλειστηριασμού λόγω επίσπευσης αναγκαστικής εκτέλεσης ενόσω διαρκούσαν διαπραγματεύσεις για τη ρύθμιση του δανείου. Καταχρηστική άσκηση δικαιώματος κατ’ άρθρο 281 ΑΚ· παραβίαση αρχών καλής πίστης και χρηστών ηθών· υπέρβαση κοινωνικού και οικονομικού σκοπού δικαιώματος. Παραβίαση αρχής αναλογικότητας κατ’ άρθρο 25 παρ. 3 Συντάγματος· αρχή καταλληλότητας και αναγκαιότητας μέσων εκτέλεσης· αρχή του ηπιότερου μέσου. Ενστάσεις που καλύπτονται από το δεδικασμένο. Απαράδεκτο επανάληψης λόγων ανακοπής κατ’ άρθρο 935 ΚΠολΔ. Δεδικασμένο διαταγής πληρωμής. Εκτελεστικές διαδικασίες εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων· αυξημένη ευθύνη για εξάντληση δυνατοτήτων ρύθμισης· επιλογή καταλληλότερου μέτρου εκτέλεσης. Επίσπευση αναγκαστικής κατάσχεσης και πλειστηριασμού ενόσω διαρκούσαν διαπραγματεύσεις για την ρύθμιση του δανείου· επίσπευση πλειστηριασμού από εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων και καταγγελία προϋφιστάμενων ρυθμισμένων οφειλών του καθ’ ου η εκτέλεση οι οποίες δεν είχαν καταστεί ληξιπρόθεσμες. Αναστολή εκτέλεσης και πλειστηριασμού. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

Ποινικό δίκαιο

ΑΠ 716/2026: Αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Δωδεκανήσου, με την οποία η αναιρεσείουσα καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών για το αδίκημα της ψευδούς κατάθεσης (άρθρο 224 παρ. 1 ΠΚ), λόγω ανακριβών δηλώσεών της ως μάρτυρα σε αστική δίκη διεκδίκησης ακινήτου. Λόγοι αναίρεσης και κρίση του Δικαστηρίου. Εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Ισχυρισμός περί μη επιρροής στην έκβαση της δίκης. Απορρίφθηκε ο ισχυρισμός ότι η ψευδής κατάθεση δεν επηρέασε την απόφαση του Ειρηνοδικείου (απόρριψη αγωγής). Το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι η πρόκληση ζημίας ή ωφέλειας στον παθόντα δεν αποτελεί στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος και δεν είναι αναγκαία για τη θεμελίωσή του. Απόλυτη ακυρότητα λόγω προσβολής δικαιώματος μη αυτοενοχοποίησης (άρθρο 510 §1 στ. Α’ ΚΠΔ): Εξετάστηκε η ανάγνωση προανακριτικής κατάθεσης της κατηγορουμένης χωρίς αντίρρηση. Κρίθηκε ότι δεν υπήρξε παραβίαση, καθώς το έγγραφο δεν περιείχε επιβαρυντικά στοιχεία και δεν αποτέλεσε αποκλειστική βάση της καταδικαστικής κρίσης. Η αρχή της μη αυτοενοχοποίησης (άρθρο 6 ΕΣΔΑ, άρθρο 14§3 ΔΣΑΠΔ) αφορά αποκλειστικά την αξιοποίηση επιβαρυντικών στοιχείων εις βάρος του κατηγορουμένου. Έλλειψη ειδικής αιτιολογίας και εσφαλμένη ερμηνεία/εφαρμογή ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 510 §1 στ. Δ’ και Ε’ ΚΠΔ): Το Δικαστήριο έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιείχε πλήρη και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογία, παραθέτοντας τα αληθή γεγονότα σε αντιπαράθεση με τα ψευδώς κατατεθέντα, καθώς και τα στοιχεία θεμελίωσης του άμεσου δόλου της κατηγορουμένης. Για τη θεμελίωση της ψευδούς κατάθεσης απαιτούνται: (α) ένορκη κατάθεση ενώπιον αρμόδιας αρχής, (β) αντικειμενικό ψεύδος συγκεκριμένων και προσδιορισμένων γεγονότων σχετικών με την υπόθεση, και (γ) άμεσος δόλος γνώσης της αναλήθειας. Δεν απαιτείται αναλυτική συσχέτιση των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους για την πληρότητα της αιτιολογίας, αρκεί ο κατ’ είδος προσδιορισμός τους. Απόρριψη της αίτησης αναίρεσης στο σύνολό της. (πηγή: www.qualex.gr).

Ατομικά δικαιώματα

ΕΔΔΑ 02.07.2026, A.P. και R.P. κατά Πολωνίας (προσφ. αρ. 1298/19): Άρνηση μεταγραφής ληξιαρχικής πράξης τέκνου ομόφυλης οικογένειας. Παραβίαση της ιδιωτικής ζωής του τέκνου  (άρθρο 8), λόγω της ανεπαρκούς στάθμισης του βέλτιστου συμφέροντός του, της επίπτωσης στην προσωπική του ταυτότητα και της απουσίας αποτελεσματικού μηχανισμού αναγνώρισης της σχέσης γονέα-τέκνου σε παρόμοια κατάσταση και δυσμενής διάκριση (παραβίαση του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8), επειδή η διάκριση στηρίχθηκε αποκλειστικά ή καθοριστικά στις περιστάσεις γέννησής του σε ομόφυλη οικογένεια και στον σεξουαλικό προσανατολισμό των γονέων του. (πηγή: www.echrcaselaw.com).

ΕΔΔΑ 16.7.2026, G.K. και A.S. κατά Ελβετίας (προσφ. αριθ. 55299/20 και 31515/22): Η τήρηση διατροφικών κανόνων οι οποίοι υπαγορεύονται από γνήσιες και με συνέπεια υποστηριζόμενες βίγκαν πεποιθήσεις μπορεί να συνιστά «πρακτική» που εμπίπτει στο άρθρο 9 § 1 ΕΣΔΑ, εφόσον οι πεποιθήσεις πληρούν τα κριτήρια πειστικότητας, σοβαρότητας, συνοχής και σπουδαιότητας και υπάρχει επαρκώς στενός και άμεσος σύνδεσμος μεταξύ της πεποίθησης και της συγκεκριμένης συμπεριφοράς. Η κρίση αυτή δεν ισοδυναμεί με αφηρημένη αναγνώριση ότι κάθε διατροφική προτίμηση ή κάθε δήλωση βιγκανισμού προστατεύεται αυτομάτως από το άρθρο 9. (πηγή: www.echrcaselaw.com).

ΕλΣυν (Ολ.) 451/2026: Αρχή ne bis in idem∙ Το ΕλΣυν συνεκτιμά, κατά τη δημοσιονομική δίκη, εισαγγελική διάταξη, με την οποία τίθεται μήνυση ή αναφορά στο αρχείο, κατ’ άρθρο 43 ΚΠΔ, χωρίς όμως να δεσμεύεται από αυτή και χωρίς περαιτέρω να εγείρεται ζήτημα εφαρμογής της ανωτέρω αρχής∙ τούτο διότι η, κατά το εσωτερική δίκαιο, σχετική εξουσία του εισαγγελέα, ασκούμενη σε στάδιο προ της απαγγελίας οποιασδήποτε κατηγορίας και προ της άσκησης ποινικής δίωξης, δεν εκτείνεται σε βαθμό που να του χορηγεί την αρμοδιότητα έκδοσης απόφασης που να ισοδυναμεί ουσιαστικά είτε με αθώωση είτε με  καταδίκη. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΣτΕ 1790/2025: Ανάκληση παράνομου διορισμού υπαλλήλου. Το διοικητικό όργανο δεν δεσμεύεται από την εισαγγελική πράξη περί αρχειοθέτησης της μήνυσης ή της αναφοράς, που δεν παράγει δεδικασμένο. (πηγή: lawdb.intrasoftnet.com).

ΤρΕφΚακΑθ 24/2025: Παύση δίωξης λόγω δεδικασμένου κατόπιν εισαγγελικής διάταξης της Γενικής Εισαγγελίας του Μονάχου για την ίδια πράξη. Έννοια αμετάκλητης δικαστικής απόφασης. Η αρχή ne bis in idem τυγχάνει εφαρμογής και επί απόφασης δημόσιας αρχής που μετέχει στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης εντός της οικείας έννομης τάξεως, όπως η Εισαγγελία του συμβαλλόμενου κράτους, με την οποία παύει η ποινική δίωξη, έστω και αν δεν έχει την μορφή δικαστικής αποφάσεως. Βεβαίως, για να κριθεί αν μια διάταξη αποτελεί απόφαση με την οποία κάποιος δικάστηκε αμετάκλητα κατά την έννοια του άρθρου 50 του Χάρτη, πρέπει να εξακριβωθεί αν αυτή εκδόθηκε κατόπιν εξέτασης της ουσίας της υπόθεσης. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΤρΔΕφΑθ 479/2026: Πρόστιμο Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς. Η αμετάκλητη αθωωτική απόφαση ποινικού δικαστηρίου δεσμεύει πλήρως το διοικητικό δικαστήριο για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, βάσει της ne bis in idem. (πηγή: www.sakkoulas-online.gr).

ΜΔΕφΑθ 1088/2026: Πρόστιμο για παράνομη εξόρυξη αδρανών υλικών. Η αμετάκλητη αθωωτική απόφαση ποινικού δικαστηρίου δεσμεύει πλήρως το διοικητικό δικαστήριο για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, βάσει της ne bis in idem.

Προσωπικά δεδομένα

ΔΕΕ 9.7.2026, C-199/24, Legal Newsdesk Sweden AB: Προσωπικά δεδομένα. Η επί πληρωμή δημοσίευση ποινικών αποφάσεων δεν είναι κατ’ αρχήν δημοσιογραφική επεξεργασία. Δεν είναι συμβατή με το ΓΚΠΔ εθνική νομοθεσία που προβλέπει ως μοναδικά μέσα προστασίας για παράβαση του Κανονισμού τη δυνατότητα κίνησης ποινικής διαδικασίας για δυσφήμηση ή την άσκηση αγωγής αποζημιώσεως για τη ζημία που υπέστη λόγω της δυσφημήσεώς του.  (πηγή: www.qualex.gr).

ΔΕΕ 14.7.2026, C-474/24, NADA Austria: Προσωπικά δεδομένα. Νόμιμη κατ’ αρχήν η δημοσίευση ονομάτων αθλητών για παραβάσεις αντιντόπινγκ, υπό την προϋπόθεση ότι προηγείται στάθμιση συμφερόντων και τηρείται η αρχή της αναλογικότητας. Έννοια του όρου δεδομένα που αφορούν την υγεία. (πηγή: www.qualex.gr).

Δίκαιη δίκη

ΕΔΔΑ 2.7.2026, Babii κατά Δημοκρατίας της Μολδαβίας (προσφυγή αριθ. 19726/14): Η επανέναρξη της παραγραφής απαίτησης, ελλείψει νομικής βάσης, παραβίασε την ασφάλεια δικαίου. Η κατόπιν άσκησης της προσφυγής στο ΕΔΔΑ εκούσια συμμόρφωση που οδήγησε σε αναθεώρηση της διαδικασίας και επανεξέταση της υπόθεσης, στην οποία το εθνικό δικαστήριο οδηγήθηκε σε ίδια κρίση, επικαλούμενο νεότερη των πραγματικών περιστατικών διάταξη, δεν αποκατέστησε προσηκόντως την παράβαση, ενώ δεν αρκούσε η επιδίκαση αποζημίωσης 3.500€ (πηγή: www.echrcaselaw.com).