Αντιφατική νομολογία ακυρωτικού δικαστηρίου. Θετική υποχρέωση του κράτους για άρση συγκρούσεων που προκύπτει από αντιφατικές δικαστικές αποφάσεις. Δίκαιη δίκη.
Το Ανώτατο Ακυρωτικό της Τουρκίας εξέδωσε αντιφατικές αποφάσεις σχετικά με τον τρόπο καθορισμό της ζημίας ιδίως, όσον αφορά τον ορισμό του διαφυγόντος κέρδους και το βάρος της απόδειξης σε διαφορές μεταξύ ιδιωτών.
Κατά το Στρασβούργο η ύπαρξη «ουσιαστικών» διαφορών στην εγχώρια νομολογία δεν αρκεί από μόνη της για να χαρακτηριστεί ως παραβίαση της δίκαιης δίκης. Πλέον αυτού είναι απαραίτητο να εξακριβωθεί εάν η εθνική νομοθεσία προβλέπει μηχανισμούς για την εξάλειψη αυτών των νομολογιακών αντιφάσεων.
Το ΕΔΔΑ διαπίστωσε ότι τα εγχώρια δικαστήρια απέτυχαν να θέσουν τέρμα στην απόκλιση και αντιφατικότητα της νομολογίας η οποία δεν οφείλονταν σε διαφορετικά πραγματικά περιστατικά αλλά σε διαφορετική ερμηνεία νομικών εννοιών. Έκρινε ότι οι εγχώριες αρχές αθέτησαν βασική τους θεσμική υποχρέωση.
Το Στρασβούργο διαπίστωσε παραβίαση της δίκαιης δίκης (άρθρο 6 §1 της ΕΣΔΑ).
Δείτε περισσότερα εδώ.